47810_148527775307470_790796416_n

خامنه ای در نامه اش رئيس جمهور مرسی و مردم مصر را به پايه ريزی الگوی رژيم ايران و پيوستن به آنچه که او آن را الگوی تمدن جديد اسلامی ناميد، فرا خواند.

ای صلح! آيا الگوی ايرانی يک راه حل بزرگی است که دولتهای جهان برای آن تلاش می کنند؟ انقلاب ايران از سال ۱۹۷۹ بپا خاست و طی ۳۴سال بيش از ۲۰۰ دولت با آن هم عصر بوده است ولی تا اين لحظه يک رژيم رسمی از نتايج آن راضی نيست!

پس بياييد نتايج بزرگی را که از رژيم حاکم بزرگ به مردم ايران رسيده، ارائه کنيم. جنگهای منطقه ای، همدستی در مشکلات منطقه، سطح پايين درآمد، بحرانهای داخلی، انقلابها و توفانهای اجتماعی که سرکوب شده اند، منزوی شدن کامل رژيم ايران از دنيا و کنترل بر آزاديها و فرهنگ و سيستم ارتباطات.

رژيم ايران بعد از ۳۴سال از ولايت فقيه به کجا رسيده است؟
چند نفر از رهبران سياسی دستگير يا تبعيد شدند و يا مهاجرت کردند يا اين که نمی توانند برگردند و يا اين که در انفجار کشته و يا ترور سياسی شدند؟

زن در ايران شهروند درجه دوم است و آزاديهای سياسی بر اساس گزارشهای شورای جهانی حقوق بشر، کافی نيست. اطلاعات از شفافيت برخوردار نيست و از معدل بالای فساد در دنيا برخوردار است. آيا اين است که نمونه ای که دولت بزرگی در تاريخ و تمدن مثل مصر بايد برای آن تلاش کند؟ آيا اين همان رويايی است که ميليونها مصری بعد از انقلاب ژانويه ۲۰۱۱ خواب آن را می بينند؟ آيا مردم مصر با انقلابش برای حاکم کردن فقيه به پاخواست؟ يا برای برپا کردن دولت مدنی پيشرفته دموکراتيک؟
عقل سياسی آنها به حدی از غرور و سماجت و خود خواهی رسيده است که در آن راست و دروغ رها شده است و به وسيله آن کار به تأييد رسيده است. ولايت فقيه همان نمونه ايده آل از رژيمهای معاصر است که بايد به آن اقتدا کرد و برای پيروی و تقليد از آن در شکل و مضمون تلاش کرد؟ «رهبر عالی» فکر نکرده است و وی رئيس جمهور مصر را برای پيروی نمونه ولايت فقيه در ويژگی تاريخی مردم مصر، آن مردم ميانه رو منطقی که از تسلط کاهنان معبد در خانواده اول فرعونی و از ديکتاتوری کليسا در جريان مرحله قبطی و از اين که شيوخ وجدانهايشان را به استعمارگر وقت اشغالگر فرانسوی فروختند، رنجهای فراوانی را متحمل شده است.
«رهبر عالی» فکر نکرده است که به رغم وجود الازهر مناره اسلامی در مصر، اما مردم مصر در طول حياتش ايده دولت دينی را رد کرده است و هيچ قداستی برای روحانی قائل نيست و هيچ رفتار استثنايی با آنها مگر احترام به صاحبان علم و علماء نمی کند، به نظر می رسد «رهبر عالی» تلاش می کند تجربه شکست خورده دولتی را که از روياهای «انقلابی» شکست خورده اش رنج می برد، پياده کند. عجبا از تعادل ترسناک!

الشرق الأوسط