کميساريای عالی پناهندگان روز يکشنبه ۲۹بهمن پنجمين بيانيه به روز شده خود درباره وضعيت ساکنان اشرف و ليبرتی را منتشر کرد. در اين بيانيه بتاريخ ۱۴فوريه۲۰۱۳ کميسر عالی بار ديگر شوکه شدن خود و محکوميت شديد حمله به کمپ ليبرتی را ابراز داشته و به دولت عراق فراخوان داده است تا عاملان آن را پيدا کرده و تحت تعقيب قرار دهد و هر کاری که می تواند در جهت تضمين امنيت ساکنان به عمل بياورد. در بيانيه کميساريا که در ژنو منتشر شده خاطرنشان شده است، سازمان ملل به نوبه خود به تلاشهای فوری برای پيدا کردن راه حلهايی در خارج از عراق ادامه می دهد. در پی يادداشت تفاهم بين سازمان ملل و دولت عراق به تاريخ ۲۵دسامبر ۲۰۱۱ حدود ۳۲۰۰ نفر به ليبرتی منتقل شده اند. سازمان ملل از دولتها مصرانه می خواهد تا راه حلهای درازمدت از جمله بازاسکان و يا انتقال ساکنان به کشورهای سوم را ارائه دهند.
قوانين بين المللی الزام آور می سازد که پناهجويان قادر باشند از حفاظتهای بنيادين امنيت و سلامت برخوردار باشند. همچنين رفتار با آنها از سوی دولت عراق بايد مطابق با استانداردهای اساسی بشردوستانه باشد. از جمله و مهمتر از همه امنيت و آزادی تردد آنها که شايسته ترين حالت است. کميساريای عالی پناهندگان متعهد می شود همراه با دولت عراق، يونامی و ساير طرفهای ذيربط از جمله جامعه بين المللی به پيدا کردن راه حل انسان دوستانه برای اين مشکل طولانی مدت بپردازد. هر چند که تا کنون تعداد کمی عراق را ترک کرده اند.
بهزاد نظيری نماينده ساکنان اشرف و ليبرتی در ژنو با قدردانی و سپاس از همه هموطنان و خانواده های مجاهدان اشرف و ليبرتی که پس از حمله موشکی به تحصن دو ساله هموطنانمان روی آورده و صدای اعتراض برحق خود را به گوش جهانيان و به ويژه ارگانهای بين المللی می رسانند گفت: هم چنان که همه مجاهدين در ليبرتی در نامه مشترک خود به کميسر عالی پناهندگان نوشتند، البته ما از بيانيه محکوميت حمله موشکی که يک جنايت آشکار عليه بشريت و پناهندگانی است که با فريب و اجبار به ليبرتی آورده شده اند قدردانی می کنيم و سپاسگزاريم. اما پروژه منفور تی.تی.ال، که همان مکان موقت ترانزيت باشد، شکست خورده است. تجربه ثابت کرد که ساکنان بی دفاع در معرض کشتار جمعی قرار دارند و از يک سال پيش تحت فشار کوبلر و همدستان او در حکومت عراق و رژيم پليد آخوندی با سه وعده فريبکارانه و دروغ مجبور به ترک محل اقامت ۲۶ساله خود در اشرف و انتقال به زندان ليبرتی شدند. مهمتر از همه و عده سلامت و امنيت بود که پوچ درآمد. بنابراين مسأله مبرم در ليبرتی مسأله امنيت است که بايد قبل از هر چيز ديگر به آن پرداخت. بدون حل فوری اين مسأله هر چيز ديگری بی ارزش است و صرفاً بهانه و سرپوشی برای ادامه وضعيت خطرناک کنونی است.

