برادر سهراب اعرابی در دلنوشته ای بمناسبت تولد برادرش می نویسد: این بار بر عکسِ سالهای پیش نمی گویم باورمان را از دست دادیم بلکه می گویم کمکمون کن تا باورمان را تقویت کنیم و در برابرِ ظلم بایستیم و سکوت نکنیم.
سهیل اعرابی در بیست و سومین سالگرد تولد برادر جانباخته خود می افزاید: سهراب این بار نه شاکی ام،نه ناراحت ،نه نالهای دارم نه رنج نامه ای… این بار بر عکسِ هیشه در شبِ تولدت شادم ، چون میدانم یادِ برادرم در دلها زنده است..
چون می دانی یادت همیشه سبز است.
سهراب در راهپیمایی 25 خرداد ناپدید شد و در تاریخ ۲۰ تیر مادر سهراب اعرابی مطلع می شود که او کشته شده است.
متن کامل این دلنوشته که در اختیار کلمه قرار گرفت به شرح زیر است:
برادرم ، شبِ تولدِ توست و من مثل همیشه نوشتهای آماده کردم و به رسمِ هر ساله از آنچه بر ما گذشت مینویسم….
سهراب این بار نه شاکی ام،نه ناراحت ،نه نالهای دارم نه رنج نامه ای…
این بار بر عکسِ هیشه در شبِ تولدت شادم ، چون میدانم یادِ برادرم در دلها زنده است..
چون میدانم یادت همیشه سبز است.
ازتو ممنونم که در این سالها یاور من بودی و هر چه از تو خواستم به من دادی.
ازتو ممنونم که همیشه به فکر ما هستی واز ما مراقبت میکنی.
برادرم!
این بار من هیچ وجه اشتراکی با مردمی که ۲سال و نیم پیش میشناختم ندارم.
مردمی که حتی پول خرید نان هم ندارند!! ولی با این حال همیشه قوی و استوار مقابل سختیها ایستاده اند و همیشه سعی کرده اند بهترین زندگی را داشته باشند.
مردمی که همیشه و همیشه محکم بوده اند و هستند.
وقتی از دردشان میگویند دلم آتش میگیرد اما چه کنم دستم کوتاه است..
با این حال سعی کردهام هرچه در توانم است انجام دهم تاآرامش به آنها بازگردد.
نه از کسی دل خورم نه با کسی مشکلی دارم چرا که درکشان میکنم.
اما حرفم در آخر نوشتهام چیست ؟
برادرم!…
، امسال از تو میخواهم تا دعا کنی که خدا به آنانی که میپندارند هر چه میگویند حق است ، عقلی عطا فرماید تا بلکه در این مملکت رویِ آزادی را ببینیم…
از تو می خواهم به مردم کمک کنی تا آگاه شوند….
این بار بر عکسِ سالهای پیش نمی گویم باورمان را از دست دادیم بلکه میگویم
کمکمون کن تا باورمان را تقویت کنیم و در برابرِ ظلم بایستیم و سکوت نکنیم…
دوستت دارم و همیشه به یادت هستم…
دلم برایت تنگ شده…
برادرم … تولدت مبارک …
شبکه خبری بگونه 