به روايت عليرضا شيخ عطار، سفير رژیم در آلمان، «زمانی که در سالن کنفرانس امنيتی مونيخ نشسته و منتظر حضور علی اکبر صالحی، وزير خارجه در محل سخنرانی بودم، خانم رث از کنار من رد شد و احوالپرسی کرد… من دستم را به نشانه احترام بلند کردم و خانم رث نيز دستش را بلند کرد ولی هيچ ملامسهای صورت نگرفت.» شيخ عطار به ابزار هميشگی يعنی صهيونيست و طرفدار مجاهدين خلق معرفی کردن رسانههای افشاگر متوسل شد و گفت: «حتی در مقررات استخدامی اين روزنامه از خبرنگاران و کادر اداری تعهد کتبی گرفته می شود که از اسرائيل انتقاد نکنند. خبرنگار بيلد هم از اين صحنه عکس و فيلم گرفت و روز چهارشنبه در ستون «کارت قرمز» اين روزنامه منتشر کرد… آنها با اين کار می خواستند به دليل مخالفت رث با منافقين، ضرب شستی به وی نشان داده و از سوی ديگر چهره من را به عنوان سفير جمهوری اسلامی ايران مشوه و جنايتکار جلوه دهند.»
رادیو فردا مینویسد سفرای رژیم سالانه چند ده يا چند صد هزار دلار از کيسه آنها خرج می کنندو عزيز کردههای حکومتاند که از امتيازات خاص برخوردار شده و با زندگی در يک کشور خارجی از بسياری از محدوديتهای حکومت در ايران معاف و از امکانات کشور ميزبان برخودار هستند. همچنين بسياری از سفرا در خارج کشور زمينههای تجارت خود و دوستان و آشنايان و تحصيل و اقامت فرزندان در خارج کشور را در آينده فراهم می کنند.

