با اینکه کور کردن افراد به عنوان مجازات یکی از شدیدترین و غیرانسانی ترین مجازاتها است و اینکه طبق قوانین حکومت آخوندی، کور کردن چشم به عنوان قصاص دارای شرایط بسیار سخت و گاها غیر ممکن است، دستگاه قضایی در صدد است تا چشم فردی را که در سال ۱۳۸۴ به وسیله اسید چشم جوانی به نام داوود روشنایی را کور کرده است به عنوان قصاص کور کند.
بگزارش صفحهی فیسبوک خانه وکلا در این پرونده ابهامات بسیاری وجود داشته که امکان اجرای قصاص را با ابهام مواجه می کند.
سازمان مدارای جهانی بر این عقیده است که اینگونه مجازات ها به هیچ عنوان راه حل مناسبی برای درمان درد بزهکار یا جامعه و پیش گیری از وقوع جرم نیست.
اعمال اینگونه مجازات ها بیش از هر چیز خشونت را در جامعه به یک فرهنگ تبدیل می کند و بهتر است تا با آموزش از دوران کودکی و نوجوانی ریشه های جرم را از بین برد و آستانه تحمل جامعه را بالا برد.
سازمان مدارای جهانی همچنین بر این عقیده است که امکان اجرای اینگونه مجازات ها توسط یک دولت نشان می دهد که آن حکومت نیز فاقد مدارا است.

