محسن شادی ستاره قایقرانی ایران در مسابقات روئینگ امیدهای ۲۰۰۹ جهان به میزبانی جمهوری چک قهرمان شد و پاروزنهای برزیل، آلمان و صربستان را پشت سر گذاشت تا اولین طلای جهانی در تاریخ قایقرانی ایران را کسب کند. او سال ۲۰۰۸ نیز در همین مسابقات در برندنبورگ آلمان نقره گرفته بود.
قبل از شروع رقابت های المپیک و در پی برکنار «احمد دنیامالی» از ریاست فدراسیون قایقران و نامههای هشدار دهنده کمیته بینالمللی المپیک و ضربالاجل فدراسیون جهانی روئینگ به ایران
تمرینات ملی پوشان هم به حالت تعلیق در آمد. محسن شادی به نمایندگی از پنج ورزشکار المپیکی این رشته اعلام کرد حاضر نیستند با این وضع به المپیک بروند. او سپس راهی شهر خود شد و جای تمرینات، در کشاورزی به کمک پدرش شتافت! پس از رفع تعلیق، با پادرمیانی مسئولان، محسن شادی راضی به بازگشت به اردوی تیم ملی شد. اما نابسامانی در وضعیت فدراسیون و تمرینات غیر منسجم باعث شد تا او از تکرار رکوردهای شخصی خود هم عاجز باشد و المپیک لندن را با ناکامی به پایان برساند.محسن شادی پس از المپیک نیز در اوج دوران قهرمانی، به جای دریاچه آزادی و تمرینات تیم ملی، وقت خود را در مزرعه با کشت و زرع سپری کرده است. او میگوید: «درخواست مربی خارجی از فدراسیون کردم، سطح مربی ایرانی پایین است و تجربه چندانی هم در عرصه مربیگری ندارد. او قایقران نبوده و تمریناتش هم برای من جوابگو نیست.»ستاره رو به افول قایقرانی ایران برای روشن شدن ابعاد بیشتر ماجرا میگوید: «در المپیک حریفانم سطح بالایی داشتند. باید با مربیان درجه یک دنیا کار کنم و قطعاً مربیان درجه چهار ایرانی نمیتوانند کمکم کنند. قرار بود حقوقم افزایش پیدا کند که نشد، قرار بود مربی خارجی استخدام شود که نشد، قرار بود به اردوی خارج اعزام شوم که نشدم.»
بهزاد اتابکی رییس جدید کمیته روئینگ فدراسیون قایقرانی درباره انتقادات محسن شادی گفته است که نمیتوانیم مربی خارجی جذب کنیم. محسن هم اگر تمرینهایش را ادامه ندهد در قهرمانی آسیا نیز به مشکل خواهد خورد. این شرطهایی که گذاشته قابل اجرا نیست.

