پروين اعتصامی در 25اسفند 1285 در تبريز بدنيا آمد و ادبيات فارسی و عربی را نزد پدرش آموخت. پروين همراه با آموختن مقدمات ادبيات عربی و فارسی، دوره مدرسه دخترانه آمريکايی را هم در تهران به پايان رساند. او از همان سالهای کودکی به ادبيات روی آورد و به شعر گفتن پرداخت. شعرهای پروين که در مجله ادبی بهار چاپ می شد مورد توجه و علاقه بسيار زياد مردم قرار می گرفت.
اما اهميت کار پروين اين جا بود که در زمانه ای که شعر هنوز تعلقی به مردم نداشت او دردهای مردم را در شعرش انعکاس داد. آن هم در قالب اشعاری با کلمات ساده و مردمی، در اشعاری هم چون: طفل يتيم، تهيدست، بی پدر، تيره بخت، رنجبر، و آشيان ويران. با اين همه آنچه که پروين اعتصامی را به عنوان يک زن و يک شاعر آزاديخواه برجسته می کند ايستادگی او در برابر فرهنگ ارتجاعی مردسالارانه و دفاعش از حقوق متساوی برای زن و مرد در فعاليتهای هنری و فرهنگی و اجتماعی و سياسی است. با دقتی در کارهای پروين می توان ستيز او با فرهنگ تحميلی مردسالارانه و به ويژه با واپسگرايانی که مدافع ستم و تبعيض عليه زن بودند را ديد.
پروين در عمر کوتاه و 35ساله اش؛ بيش از 5هزار بيت قصيده و قطعه سرود. و افسوس که پروين جوان، از طلايه داران شعراجتماعی که شعر را به سلاحی برای دفاع از مردم تبديل کردند، خيلی زود و در جوانی به قول خودش «چو رنگ از رخ روز پرواز کرد و در نيمه شب شانزدهم فروردين ماه سال 1320 پس از قريب دو هفته ابتلا به بيماری حصبه چشم از جهان فروبست».
در کنار ديگر بزرگان فرهنگ و هنر اين ميهن ياد اين شاعره توانای مردم دوست و ميهن پرست را گرامی می داريم.
شبکه خبری بگونه 