امیر علیاکبری، قهرمان کشتی فرنگی جهان، در سال ۲۰۱۰ از فعالیت در عرصه ملی کشتی ایران خداحافظی کرد و گفت: رفتاری که مسئولان ورزش با من داشتند ثابت کرد باید از ایران بروم.
او میگوید به دلیل بیتوجهی متولیان ورزش به مشکلات مالی و معیشتی، مجبور شده به پیشنهاد مالی هنگفت تیم ملی جمهوری آذربایجان پاسخ مثبت بدهد.
فرنگیکار طلایی جوانان جهان در سال ۲۰۰۷، قهرمان سال ۲۰۰۹ آسیا، قهرمانی جام جایزه بزرگ تفلیس در سال ۲۰۱۰، فتح جام بالاوادزه گرجستان در سال ۲۰۱۱، عضو تیم ملی در بازیهای آسیایی گوانگجو و جام جهانی ۲۰۱۰ ارمنستان از دیگر افتخارات مردی است که در ایران بیکار است و درآمدی ندارد. به همین خاطر تصمیم گرفته سالهای پایانی دورانی قهرمانی را برای کشور دیگری به روی تشک برود.
او پیش از ترک ایران به خبرگزاری حکومتی مهر گفت که گرچه آخرین روزهای حضور در وطن را سپری میکند، اما دوست دارد باز برای ایران کشتی بگیرد و افتخارآفرینی کند، اما وضعیت به گونهای است که نمیتواند بیش از این در برابر سختیها و بیمهریها دوام بیاورد.
کشتی فرنگی ایران که در المپیک لندن با سه مدال طلا، بهترین نتیجه تاریخ ورزش کشور را کسب کرد، در مدتی کوتاه با تلخترین اتفاقات مواجه شد. سه سرمربی عوض کرد و کمک مربیانش را هم از دست داد.
علیاکبری هم با نگرانی از اوضاع کشتی فرنگی ایران میگوید: متاسفانه بعد از المپیک، وضعیت خوبی نمیبینیم و هیچ چیز سر جای خودش نیست. کشتی فرنگی ایران با مشکلات اساسی دست و پنجه نرم میکند.
