اشپیگل:حقوق ماهانهای برای آیتاللهِ ایران پیش بینی نشده اما به واسطۀ مقامش بنیادهای مذهبی در اختیار اوست که هر کدام داراییهای هنگفتی را اداره میکنند. این در حالیست که سرمایهگذاران مذهبی واقعاً وقیحانه عمل میکنند – به تعبیر یک واردکنندۀ بیامو که به نام علی خامنه ای کاسبیاش را از او گرفتند.
در واقع قوانین ایران برای رهبر مذهبی حقوق ماهانهای را مقرر نکرده است. اما به جایش برخی از مؤسسههای اقتصادی دراختیار اوست – بنیادهای مذهبی که سرمایۀ آنها به ارقام میلیاردی میرسد. این بنیادها به دلیل زیر نظر رهبریاند، از مالیات معاف هستند.
بنیادهای آیتالله بر جاهایی دست میگذارد که سود سرشاری در انتظارش است: از مستغلات و صنعت مخابرات گرفته تا معاملۀ خودرو.
برای آنهایی که کنار ایستادهاند امکان نگاهی از درون به جهان اقتصادی ایران کمتر وجود دارد. اکنون تاجری به نام علی نوریجانی درمصاحبه با سایت ایرانی فرارو توضیح میدهد که معاملههایی با سرمایهگذاری از بالا به چه شکل انجام میشود.
نوریجانی واردکنندۀ خودروهای بیامو بود، تا آنکه بیامو درسال ۲۰۰۹ همکاری خود را با ایران متوقف کرد. از آن به بعد نوریجانی همچنان به فروش خوردوهایی پرداخت که پیشتر وارد کرده بود.
روزنامۀ انگلیسی «تلگراف» از این مصاحبه نقل میکند: «آقایان از بنیاد شاه عبدالعظیم به دفتر من آمدند و پیشنهاد کردند با خریدن سهم من با شرکتم همکاری کنند.» وی در ادامه اعلام کرد که بنیاد ذرهذره سهم شرکتش را تصاحب کرد.
نوریجانی تعریف میکند: «من به تدریج سهام بیشتری از شرکتم را به آنها واگذار کردم.» شاه عبدالعظیم اکثریت شرکت نوریجانی را صاحب شد – در این مقطع نام مالک روی شرکت بود – و آن را به «پرشیا خودرو» تغییر نام داد. نوریجانی که دیگر اختیاری در شرکت نداشت، گفت: «برخی از آشنایان از من پرسیدند چطور بدون سکتۀ قلبی ماجرا را از سر گذراندم.»
این روشی است که در بسیاری ازحکومتهای خودکامه به کار میرود. به دلیل عدم شفافیت و نبود بازرسی، حاکمان و متحدان آنها بدون هیچ مانعی اقتصاد را چپاول میکنند. به عنوان مثال واردات خودروهای لوکس آلمانی٬ مانند گاوه شیر ده از محبوبیت برخودار هستند.
دست بر قضا آیتالله خامنهای، فساد و سوءتدبیر اقتصادی را در ایران به عنوان یک مشکل برشمرده است. وی از انتخابات ریاست جمهوری که در ماه ژوئن برگزار خواهد شد، انتظار پیروزی مدیری قویتر از احمدینژادی دارد که دیگر مجاز به شرکت در انتخابات نیست. ایران در وضعیت اقتصادی فاجعهباری است. تصور این که خامنهای در خواستهاش برای مدیریت بهتر، مؤسسههای خود را که کارشان خوب پیش میرود لحاظ کرده باشد، کم است.
Korruption in Iran: Der Bling-Bling-Ajatolla

