در حالیکه نشریات امروز فرانسه از انتقاد نسبت به سیاستهای اقتدارگرایانه طیب اردوغان نوشتند، لیبراسیون با چاپ تصویر بزرگی از زنان ترک محجبه و بی حجاب که در کنار یکدیگر در تظاهرات روزهای گذشته حضور داشتند، زیر عنوان «بهار ترکیه» نوشت: در استانبول خاطرات انقلابهای «بهارعربی» سال ٢٠١١ دوباره جان گرفت.
ناآرامیها در ترکیه از جمله موضوعاتی است که غالب نشریات فرانسوی زبان چاپ پاریس به آن پرداختهاند.
فیگارو- نشریه صبح چاپ پاریس، می نویسد: ترکیه در برابر سیاستهای اقتدارگرایانه اردوگان به پا می خیزد.
لوموند- نشریه عصر چاپ پاریس، هم درحالیکه بر خیزش ترکیه در برابر صاحبان قدرت تأکید دارد، می نویسد: انتقادهای ترکها که متوجه نخست وزیر این کشور شده است و علاوه بر آن انتقادها در درون حزب حاکم عدالت و توسعه، نشان از اختلافها در درون حاکمیت را به همراه دارد.
این نشریه عصر فرانسه در عین حال متذکر می شود که انتقادها در درون حزب عدالت و توسعه زمانی شدت گرفت که با معترضان برخورد شدید از سوی نیروهای پلیس صورت گرفت، البته رئیس دولت پس از آن ناگزیر، از برخورد شدید نیروهای پلیس با عنوان «خطا»ی دولت یاد کرد.
این نشریه متذکر می شود که این گروه از مسلمانان که از دولت سنی مذهب حاکم بر ترکیه چندان رضایتی ندارند، براین باورند که در کشوری با اکثریت حاکم سنی مذهب، این اقلیتها که بدنبال زیستن به شیوه لیبرال بودند، همواره مورد ظلم و سرکوب قرار گرفتند و اکنون نیز «چیزی از دست نخواهند داد».
ایران: دور گردون به نفع آیتاللهها نمیگردد
لز اکو- نشریه اقتصادی صبح فرانسه، در «نگاهی به جهان» مقالهای به قلم «دومینیک موئیزی»* به چاپ رسانده که زیر عنوان «در ایران، دور گردون به نفع آیت اللهها نمی گردد» می نویسد: انتخابات ریاست جمهوری که قرار است در همین ماه ژوئن (خرداد ماه) برگزار شود، نشان می دهد که رژیم که در داخل کشور دچار ضعف شده است همزمان با این ضعف، در برابر قدرتهای خارجی مواضع سختگیرانتری را در پیش گرفته است.
دومینیک موئیزی، در ادامه تأکید می کند که اما اوضاع منطقه خاورمیانه اکنون و در آستانه انتخابات روز 24 خرداد ماه بسیار متحول شده است و با اشاره به اعتراضات پس از انتخابات جنجال برانگیز سال 88 خاطرنشان می کند که اینک رژیم جمهوری اسلامی هم دیگر ادعا نمی کند که حتی یک رژیم دموکراتیک غیرلیبرال است. رژیم اسلامی با ایجاد ترس و رعب بر کشور حاکم شده است تا جائی که با ردصلاحیت کردن اکبر هاشمی رفسنجانی و اسفندیار رحیم مشائی، امکان نداد تا آنها وارد رقابتهای انتخاباتی شوند.
نویسنده در عین حال متذکر می شود که اقدام اخیر بدون شک رژیم اسلامی را در وضعیت شکنندهتری قرار می دهد.
در حالیکه در حوزه سیاست خارجی، اوضاع به نفع آیت الله ها پیش نمی رود و رژیم نه تنها در داخل دچار ضعف شده بلکه منابع «نفتی» هم به جهت اعمال تحریمها همچون سابق کمک حال رژیم نیست، دومینیک موئیزی خاطرنشان می کند که اما برنده اصلی در این رقابتها، طبقه شهری هستند که ناراضی از وضع کنونی می باشند.

