مهدی رحمانی از پیروان دین یاری(اهل حق) که در زمان خودسوزی نیکمرد طاهری در برابر فرمانداری همدان، در اعتراض به اهانت مسئولین زندان همدان از خودسوزی فیلمبرداری کرده بود توسط نیروهای امنیتی بازداشت و خبری از سرنوشت وی در دسترس نیست.
آقای بهنام (اسعد) ابراهیمزاده فعال کارگری و عضو «کمیته پیگیری برای ایجاد تشکلهای کارگری» و فعال حقوق کودک و عضو «جمعیت دفاع از کودکان کار و خیابان» که درتاریخ ۲۲ خرداد ۸۹ توسط ماموران امنیتی دستگیر شد و در دادگاه انقلاب ابتدا به ۲۰ سال زندان محکوم و حکم وی در دادگاه تجدید نظر به ۵ سال حبس تعزیری تقلیل یافت.
آقای بهنام ابراهیمزاده که پس از ابتلای فرزندش به بیماری سرطان خون در مرخصی بسر میبرد، در پی مخالفت دادستان تهران «محمود دولت آبادی» با تمدید مرخصیاش، دقایقی پیش به زندان اوین مراجعت نمود.
صبح روز شنبه ۱۸ خرداد ماه مامورین سرکوبگر امنیتی با هجوم به خانه خانم فاطمه (حوری) ضیایی آزاد ضمن تفتیش منزل، وی را بازداشت و وسایل شخصی وی را با خود بردند.
یکی از نزدیکان وی که نخواست نامش فاش شود به گزارشگر هرانا گفت: «تا کنون هیچ خبری از محلی که وی را به آنجا انتقال داده اند نداریم و حوری ضیایی تا این لحظه با خانه تماسی نداشته است. ما احتمال میدهیم وی را به بند امنیتی ۲۰۹ اوین انتقال داده اند.»
وی همچنین ادامه داد: «حوری ضیایی بدلیل سن بالا و بیماری ام. اس از شرایط جسمی بسیار بدی برخوردار است و ما نگران سلامتی وی هستیم.»
فاطمه ضیایی آزاد، ۵۴ ساله و از زندانیان سیاسی سابق در ایران است که از سال ۱۳۶۰ تا ۱۳۶۵ به مدت پنج سال در زندان به سر برده است.
وی در تاریخ ۲ بهمن ماه ۱۳۸۷ نیز یکبار دیگر به خاطر تردد به عراق به منظور دیدار با دو دخترش بازداشت و به سلولهای انفرادی بند ۲۰۹ زندان اوین منتقل شد.
وی که از بیماری ام.اس رنج میبرد مدت ۱۰۰ روز را در سلولهای انفرادی سپری کرد. فاطمه ضیایی مدت هفت ماه را در بند ۲۰۹ زندان اوین سپری کرد تا سرانجام به بند عمومی زنان زندان اوین منتقل شد.
وی پس از اینکه در دادگاه انقلاب به ۲ سال حبس تعزیری محکوم گردید در دی ماه سال ۱۳۸۸ از زندان آزاد شد.
گفتنی است، همسر وی «محمود عظیمی» از فعالان سیاسی سرشناس است که تا کنون سابقه چندین مورد بازداشت را در پرونده خود داشته است.
سهیل بابادی، زندانی محبوس در بند ۳۵۰ زندان اوین، بیش از ۱۳ ماه است که در بلاتکلیفی به سر میبرد.
آقای سهیل بابادی یکم خرداد ماه سال ۹۱ توسط اطلاعات سپاه به دلیل نوشتن قطعهی طنزی در صفحهی فیس بوک «کمپین یادآوری امام نقی به شیعیان» بازداشت شد.
آقای بابادی مدت ۲۲۷ روز در انفرادی بند ۲الف تحت فشارهای شدیدی از قبیل فحاشی، توهین، ضرب و شتم و تهدید خانواده قرار داشت. وی همچنین از بدیهی ترین حقوق یک زندانی منجمله دسترسی به وکیل، حق استفاده از تلفن و هواخوری محروم مانده بود.
اتهام های این زندانی محبوس در زندان اوین «توهین به مقدسات»، «اجتماع و تبانی بر علیه امنیت کشور»، «توهین به امام و رهبری» و «تبلیغ علیه نظام» ذکر شده است.
گفتنی است که نامبرده پس از ۲۲۷ روز به بند ۳۵۰ منتقل و در حال حاضر پس از ۱۳ ماه بلاتکلیف است.
شایان ذکر است که همسر سهیل بابادی در زمان بازداشت وی باردار بوده که بر اثر فشارها و تهدیدهای تلفنی بازجوها از جمله تهدید به اعدام شوهرش، سقط جنین کرده است.
به گزارش کردپا مأموران سرکوبگر امنیتی، وکیل پایه یک دادگستری و استاد دانشگاههای «پیامنور» و «آزاد» ارومیه را از زندان مرکزی این شهر به مکان نامعلومی منتقل کردهاند.
گزارشگر آژانس موکریان در تماس تلفنی ضمن تأیید خبر مزبور به خبرنگار کُردپا گفت: نیروهای اطلاعاتی حکومت اسلامی ایران اتهام همکاری و تبلیغ برای احزاب کُرد اپوزسیون را به مسعود شمسنژاد نسبت دادهاند.
از حدود ٢٠ روز قبل آقای شمسنژاد از زندان مرکزی ارومیه توسط مأموران اطلاعاتی به مکان نامعلومی انتقال یافته است.
وی وکالت پروندهی قضایی حبيب الله گلپری پور، حبیبالله و علی افشاری از زندانیان سیاسی محکوم به اعدام را نیز برعهده دارد.
وکیل آقایان مسعود و خسرو کُردپور در گفتگویی تلفنی به خبرنگار آژانس کُردپا گفت: پس از گذشت سه ماه از بازداشت برادران کُردپور و علیرغم مراجعهی چندینباره به ادارهی اطلاعات و دادگاه شهرستان مهاباد، اما تاکنون اجازهی ملاقات با آنان توسط صادر نگردیده است.
عباس جمالی در ادامه افزود: هفتهی گذشته خواهر بزرگتر براداران کُردپور به مدت کوتاهی توانسته بود با این دو روزنامهنگار ملاقات کند و در این ملاقات برادران کُردپور نسبت به شرایط خود ابراز نارضایتی کرده و از کلیهی نهادهای بینالمللی مدافع حقوقبشر خواسته بودند که نسبت به وضعیت بوجود آمده سکوت نکرده و واکنش نشان دهند.
وکیل برادران کُردپور همچنین اشاره کرد: نیروهای اطلاعات حکومت اسلامی ایران تاکنون از اعلام اتهامات احتمالی به مسعود و خسرو کُردپور خوداری میکنند و بنابه گفتهی این دو برادر از زمانی که بازداشت شدهاند تاکنون مورد بازجویی قرار نگرفتهاند.
گزارشی ازوضعیت زندانیان سیاسی

