قطعاً اگر روحاني بتواند رئيس خود يعني علي خامنهاي را متقاعد كند كه با او همكاري كند، غرب شروع به دادن امتيازات خواهد كرد.
اين كارنبايد خيلي هم سخت باشد: رژيم ايران هم اكنون فقط به اندازه يك گول زنك از تبديل شدن به يك حكومت اتمي فاصله دارد. خود را فريب دادن، يك مكانيزم بقا، هم در زندگي و هم در ديپلوماسي است، ولي قيمت دارد. در حاليكه غرب روحاني را تحت عنوان ميانه رو و اصلاحطلب تشويق ميكند، در خواهد يافت كه چه قيمت بالايي بايد بپردازد.
روحاني نيروهاي بسيج را در ژوئيه 1999(تير 1378) فراخواند تا تظاهرات دانشجويي را ”بهطور بيرحمانه و وسيع ”سركوب كند. بيش از دهها دانشجو در آن سلسله تظاهرات كشته شدند، بيش از 1000نفر دستگير شدند، صدها نفر شكنجه شدند و 70نفر هم به راحتي ”مفقود ”شدند. در سال 2004 روحاني از سوابق حقوقبشري رژيم ايران دفاع و تأكيد كرد كه ”حتي يك نفر در زندانهاي ايران نيست.
وال استريت ژورنال 28خرداد92

