روز ۱۲ تیر سال ۱۳۰۳ ميرزاده عشقی، شاعر و روزنامه نگار مبارز، توسط عمال رضاشاه به شهادت رسيد.
ميرزاده عشقی در سال۱۲۷۲ در همدان متولد شد. وي از ۷ سالگی به تحصيل فارسی و فرانسه پرداخت و در۱۷سالگی تحصيل را رها کرد و در اوايل جنگ جهانی اول به استانبول رفت و به تحصيل فلسفه و علوم اجتماعی پرداخت. او در سال ۱۲۹۶ نامه عشقي را در همدان انتشار داد و سپس به تهران رفت و روزنامه قرن بيستم را منتشر کرد. در اين روزنامه، او به شدت، رضاخان و حکومت فاسد او را مورد حمله قرار داد.
وی مدام می خروشيد: اين ملک، يک انقلاب می خواهد و بس.
بالاخره رضاخان دستور قتل عشقی را صادر کرد و عشقی در صبح پنجشنبه دوازدهم تيرماه ۱۳۰۳ در منزل مسکونی اش از پشت هدف گلوله قرار گرفت و ۴ساعت بعد در بيمارستان، فرياد معترضش خاموش شد.
برای تجليل از او ۳۰ هزار تن از مردم تهران درمراسم خاکسپاری اش شرکت کردند.
درآثار او که آرزوهای خلق را فرياد می زد از شعر تا قصه و نمايشنامه به چشم می خورد.از جمله اشعار معروف وی جمهوری نامه است که در مخالفت با رضاخان سروده و در آن چهره بسياری از رياکاران را با لحنی تند افشا کرده است.
شبکه خبری بگونه 