Untitled-2

حاشیه نشینهای اطراف شهرهای بزرگ ایران سکونتگاه‌های غیررسمی» (مناطق حاشیه نشین) به مسئله‌ای بغرنج در شهرها بدل شده است؛ پدیده‌ای که با افزایش موج شهرنشینی، به‌ویژه در شهرهای بزرگ، به مرور زمان، رو به افزایش گذاشت و امروز به مرحله‌ای رسیده است که معاون وزیر راه و شهرسازی رژیم ،مجید کیان‌پورآخرین وضعیت سکونتگاه‌های غیررسمی را با جمعیت نزدیک به شش‌‌میلیون نفر در ۷۷ شهر کشور و در قالب ۸۵۱ محله به مساحت بیش از ۵۲‌هزار هکتار اعلام کرد.
روزنامه حکومتی بهار در گزارشی راجع به وضعیت حاشیه نشین‌ها در اطراف شهرهای بزرگ نوشت:
ساکنان این بافت‌ها عمدتا مهاجران روستایی و تهیدستان شهری هستند که بدون مجوز و خارج از برنامه‌ریزی رسمی و قانونی توسعه شهری (طرح‌های جامع و تفصیلی) در درون یا خارج از محدوده قانونی شهرها زندگی می‌کنند. ساکنان این مناطق به‌طور معمول فاقد سند مالکیت هستند و از نظر ویژگی‌های کالبدی و برخورداری از خدمات و زیرساخت‌های شهری مشابه بافت‌های فرسوده دچار کمبود هستند.»
مجید کیان‌پور با بیان این‌که سکونتگاه‌های غیررسمی بیشتر به دلیل شهری شدن فقر بروز می‌کند، اظهار کرد: «فقر هم صرفا مادی و اقتصادی نیست بلکه ابعاد فقر شامل بهداشت، اشتغال و درآمد، آموزش، امنیت و مشارکت اقشار و گروه‌های کم‌درآمد در برنامه‌ریزی نیز می‌شود.
وی با اشاره به این‌که ۵۲‌هزار هکتار مساحت سکونتگاه‌های غیررسمی در کشور شناسایی و مورد مطالعه قرار گرفته است، گفت: «حدود ۲۴‌هزار هکتار از این محدوده‌ها در قالب ۳۴۴ محله با جمعیتی بالغ بر دو‌میلیون و ۹۰۰‌هزار نفر جهت انجام اقدامات کالبدی، اجتماعی، فرهنگی و اقتصادی به عنوان محله‌های در اولویت اول جهت مداخله و ساماندهی توسط ستادهای ساماندهی و توانمندسازی سکونتگاه‌های غیررسمی شهرستانی و استانی انتخاب شده‌اند.»
استاندار رژیم در تهران اما ایراد را به گردن شهرداری‌ها انداخت و به «بهار» گفت: «باید روند مهاجرت‌ها، از سوی شهرداری‌ها کنترل و نظارت شود. به‌هرحال وقتی روند مهاجرت‌های خارج از قاعده و بی‌رویه ساماندهی نشود، مدیریت کردنشان هم با مشکل مواجه می‌شود. البته مهاجرت، در فضای عمومی جامعه، امری طبیعی و مادی است اما باید ساماندهی شود که در این راه باید از تجارب کشورهای دیگر استفاده شود.» به‌هرحال شرایط اقتصادی نامطلوبی در سکونتگاه‌های غیررسمی وجود دارد که قطعا بزهکاری‌ها و سایر آسیب‌های اجتماعی را به دنبال دارد.»
Foto: ‎6 میلیون حاشیه نشین در اطراف شهرهای بزرگ ایران حاشیه نشینهای اطراف شهرهای بزرگ ایران سکونتگاه‌های غیررسمی» (مناطق حاشیه نشین) به مسئله‌ای بغرنج در شهرها بدل شده است؛ پدیده‌ای که با افزایش موج شهرنشینی، به‌ویژه در شهرهای بزرگ، به مرور زمان، رو به افزایش گذاشت و امروز به مرحله‌ای رسیده است که معاون وزیر راه و شهرسازی رژیم ،مجید کیان‌پورآخرین وضعیت سکونتگاه‌های غیررسمی را با جمعیت نزدیک به شش‌‌میلیون نفر در ۷۷ شهر کشور و در قالب ۸۵۱ محله به مساحت بیش از ۵۲‌هزار هکتار اعلام کرد. روزنامه حکومتی بهار در گزارشی راجع به وضعیت حاشیه نشین‌ها در اطراف شهرهای بزرگ نوشت: ساکنان این بافت‌ها عمدتا مهاجران روستایی و تهیدستان شهری هستند که بدون مجوز و خارج از برنامه‌ریزی رسمی و قانونی توسعه شهری (طرح‌های جامع و تفصیلی) در درون یا خارج از محدوده قانونی شهرها زندگی می‌کنند. ساکنان این مناطق به‌طور معمول فاقد سند مالکیت هستند و از نظر ویژگی‌های کالبدی و برخورداری از خدمات و زیرساخت‌های شهری مشابه بافت‌های فرسوده دچار کمبود هستند.» مجید کیان‌پور با بیان این‌که سکونتگاه‌های غیررسمی بیشتر به دلیل شهری شدن فقر بروز می‌کند، اظهار کرد: «فقر هم صرفا مادی و اقتصادی نیست بلکه ابعاد فقر شامل بهداشت، اشتغال و درآمد، آموزش، امنیت و مشارکت اقشار و گروه‌های کم‌درآمد در برنامه‌ریزی نیز می‌شود. وی با اشاره به این‌که ۵۲‌هزار هکتار مساحت سکونتگاه‌های غیررسمی در کشور شناسایی و مورد مطالعه قرار گرفته است، گفت: «حدود ۲۴‌هزار هکتار از این محدوده‌ها در قالب ۳۴۴ محله با جمعیتی بالغ بر دو‌میلیون و ۹۰۰‌هزار نفر جهت انجام اقدامات کالبدی، اجتماعی، فرهنگی و اقتصادی به عنوان محله‌های در اولویت اول جهت مداخله و ساماندهی توسط ستادهای ساماندهی و توانمندسازی سکونتگاه‌های غیررسمی شهرستانی و استانی انتخاب شده‌اند.» استاندار رژیم در تهران اما ایراد را به گردن شهرداری‌ها انداخت و به «بهار» گفت: «باید روند مهاجرت‌ها، از سوی شهرداری‌ها کنترل و نظارت شود. به‌هرحال وقتی روند مهاجرت‌های خارج از قاعده و بی‌رویه ساماندهی نشود، مدیریت کردنشان هم با مشکل مواجه می‌شود. البته مهاجرت، در فضای عمومی جامعه، امری طبیعی و مادی است اما باید ساماندهی شود که در این راه باید از تجارب کشورهای دیگر استفاده شود.» به‌هرحال شرایط اقتصادی نامطلوبی در سکونتگاه‌های غیررسمی وجود دارد که قطعا بزهکاری‌ها و سایر آسیب‌های اجتماعی را به دنبال دارد.»‎