1005598_200624883431092_1394009576_n
آواز خیش (El Arado) اثری‌ست از ویکتور خارا (Victor Jara) خواننده و شاعر انقلابی شیلی
او در ابتدای یکی از اجراهای این ترانه (اجرای سال ۱۹۷۲) به اصلاحات ارضی در شیلی و مرگ نظام زمین‌داری اشاره می‌کند. کاری که به دست سالوادور آلنده (Salvador Allende) آغاز شده بود و نمونه‌ای از امیدی که در دل مردم این کشور برانگیخته بود را می‌توان در این آهنگ احساس کرد. امیدی که امروز ما می‌دانیم دیری نپایید و با کودتای نظامی ۱۹۷۳ ژنرال پینوشه (Augusto Pinochet) رنگ خون به خود گرفت.

دست‌هایم را محکم روی خیش فشار می‌دهم
و آن را در زمین فرو می‌برم.
سالهاست همین کار را می‌کنم
چطور خسته نباشم؟

پروانه‌ها پرواز می کنند، جیرجیرک‌ها آواز می‌خوانند
پوستم سیاه می‌شود
و خورشید می‌درخشد، می‌درخشد، می‌درخشد.
عرق تن مرا شیار می‌دهد
من زمین را شیار می‌دهم
بی‌وقفه.

امید را بی چون و چرا تأیید می‌کنم
وقتی که به ستاره‌ای دیگر فکر می‌کنم.
به من می‌گوید هرگز دیر نخواهد بود
کبوتر پرواز خواهد کرد.

پروانه‌ها پرواز می کنند، جیرجیرک‌ها آواز می‌خوانند
پوستم سیاه می‌شود
و خورشید می‌درخشد، می‌درخشد، می‌درخشد.
و عصر که از مزرعه برمی‌گردم
در آسمان ستاره‌ای ظاهر می‌شود
که به من می‌گوید هرگز دیر نخواهد شد
کبوتر پرواز خواهد کرد، پرواز خواهد کرد، پرواز خواهد کرد.
همچون یوغ محکم
مشت‌هایی امیدوار دارم
چرا که همه چیز تغییر خواهد کرد.