روزبه فقيه كيا در زمره جواناني بود كه در قيام سال 88 عليه ديكتاتوري خامنه اي در تظاهرات مردم تهران فعالانه شركت داشت.
اوايل هفته گذشته روزبه فقيه کيا، در حاليكه باعث نجات جان سه هموطن در آبهاي دريا در ساحل انزلي شد، خود با ايست قلبي به دليل نبود امکانات در مقابل چشمان جمعيتي که او را به خاطر قهرمانيش در نجات جان بقيه تشويق مي كردند، جان باخت.
روزبه، پسر ٢٦ ساله دانشجوى ترم آخر مهندسى عمران، تنها پسر نسرين خلعتبرى و بهروز فقيه كيا و فرزند كوچك خانواده اى پنج نفره در بندر انزلى بود.
شاهدان ساحل قو گفتند كه نه آمبولانسى بود، نه پزشكى، نه پرستارى نه امكاناتى در حد نجات يك غريق. به روزبه تنفس مصنوعى دهان به دهان داديم. بر سينه اش كوبيديم، اثرى نداشت. كبود شده بود…. تا بخواهيم به بيمارستان برسانيمش، داستان تمام شده بود.
درخبرهاى اوليه گفته شد كه مرگ بر اثر ايست قلبى بوده است. اما تحقيقات پزشكى قانونى نشان داد كه آب وارد مجارى تنفسى شده و راهِ دَم را بسته است.
از يكى از بستگان روزبه مى پرسم: « آيا نجات يافته ها آشنا بودند؟ آيا مى شود واقعه را از زبان آنها شنيد؟»
با اندكى درنگ مى گويد: « اگر شما آنها را ديديد، ما هم ديديم.»
– يعنى حتا در مراسم شركت نكردند يا سراغى از خانواده اش نگرفتند؟
– آنها پس از رسيدن به ساحل وقتى روزبه به زمين مى افتد و مردم جمع مى شوند و يك نفر نفس مصنوعى مى دهد، از آنجا رفتند و ديگر كسى نديدشان. حتا نماندند كه ببينند روزبه زنده مى ماند يا نه. چه رسد به اينكه بعدش سراغ از ما يا او بگيرند.
و پس از تامل با افسوس مى گويد : «لابد ترسيده بودند! عوضش مردم انزلى محبت را در حق ما تمام كرده اند.»
يادآوري ميشود كه با وجود فصل گرما و حضور جوانان و مردم در تعطيلات تابستاني در كنار درياچه خزر رژيم آخوندي هيچگونه سيستم نجات غريقي در اين محل درنظر نگرفته است و چندي پيش نيز 6نوجوان در سواحل مازندران غرق شدند.
شبکه خبری بگونه 