نصب دوربینهای مداربسته در مدارس دخترانه که از چند سال قبل به طور جسته و گریخته دنبال میشد، اکنون به طور فراگیر به ویژه در مدارس غیرانتفاعی تهران دنبال شده که این مهم، نگرانی و اعتراض خانوادهها ونیز اضطراب دانشآموزان را موجب شدهاست. دخترانی که احساس میکنند دائم کنترل میشوند و تحت نظر هستند و میگویند که تمرکز خود را مقابل دوربینهای کنترل گری که مدام به آنها چشم دوختهاند، از دست میدهند.
بنا به گزارش حکومتی مهر بحث نصب دوربینهای مداربسته در مدارس، سالهاست که مطرح شده و البته عمدتا با انکار متولیان آموزش و پرورش همراه میشود. چنانچه عباس رهی، معاون آموزش رژیم در سال 1388 عنوان کرده بود: « قرار نیست که در مدارس کار پلیسی انجام دهیم یا بخواهیم دوربین نصب کنیم. به نظر ما این عمل اشتباه است.» با این حال در همان روزها و حتی بسیار قبل تر از آن نیز طرح نصب دوربینهای مداربسته در مدارس در حال اجرا بود تا دانشآموزان را با تجربه نگاه مراقب و سردی که از دریچه کوچک یک دوربین تمام حرکات آنها را کنترل میکرد، آشنا کند.
دوستی تعریف میکرد که روز اول مدرسه، مادرش هنگام خداحافظی به او گفته که مراقب حرکاتش باشد، چرا که چشمهای مادر همه جا مثل عقاب به دنبال اوست. حکایت نصب دوربینهای مداربسته حکایت چشمهای عقاب گونه است که فقط دانشآموزان را در خود فرورفته و بی صدا بر جا میگذارد. موجوداتی که جلوی چشم دوربین، بی روح و نامريی میآیند و میروند و زیرچشمی به آن نگاه میکنند.
آنگونه که کارگزار رژیم در آموزش و تحقیقات در مجلس ارتجاع میگوید، روند نصب دوربین در مدارس دخترانه به روندی فراگیر تبدیل شده و اکنون در بسیاری از مدارس دخترانه شهرهایی چون «تهران، اصفهان، مشهد، شیراز، تربتحیدریه و …» دوربینهای مدارس بسته ، سایه به سایه دختران را کنترل میکنند.

