یبشیبش

رژيم ايران همچنان در نزد سازمان ملل متهم به نقض سيستماتيک حقوق بشر و ادامه روند اعدامها وشکنجه و عدم دسترسي محکومين به وکيل و دادگاه منصفانه مي باشد. حقوق اقليت ها از جمله بهاييان ومسيحيان و دراويش و ديگر اعتقادات ناديده شمرده شده و اقوام ايراني کرد و بلوچ و عرب تحت ستم مضاعف قرار دارند. وجود چهار ميليون ايراني آواره حاصل 34 سال اختناق و سرکوب توسط رژيم ايران است که روزانه تشديد ميشود . علاوه بر تحمل رنج دوري از خانه و کاشانه ده ها هزار تن از اين پناهندگان به اشکال مختلف بکام مرگ و نابودي افتاده اند . بسياري از آنان در شرايط استيصال و نامعلوم در کمپ هاي پناهندگي کشورهايي چون سوئد و آلمان و يا قبرس و ترکيه بسر برده و بارها براي جلوگيري از بازگردانده شدن به ايران دست به اعتصاب غذا يا خودکشي زده و يا لبهاي خود را دوخته اند. برخي ازين پناهجويان هنگام عبور از مرز از شدت سرما دچار يخ‌زدگي شده و جان خود را از دست داده‌اند. حمله خشونت بار به پناهجويان ايراني مستقر در اردوگاه پناهندگي جزيره نائورو وغرق شدن يک قايق پناهجويان به استراليا که بيشتر آنان ايراني بودند در آبهاي اندونزي و کشته و مفقود شدن آنان از ديگر نمونه هاي تاثر برانگيز اخير است. بر اساس اطلاعات وزارت خارجه استراليا ايران به عنوان منطقه امن معرفي شده است و اين باعث رد تقاضاي پناهندگي ايرانيان و استرداد آنها به رژيم ايران مي‌شود. طبق آمار کميسارياي عالي امور پناهندگان سازمان ملل سالانه بيش از 18 هزار ايراني از طريق کميسارياي عالي امور پناهندگان سازمان ملل درخواست پناهندگي مي کنند و بررسي تقاضاي برخي از آنها، گاه ماه ها و يا سال ها طول مي کشد. بر اساس اين گزارش ايراني هاي متقاضي پناهندگي در کردستان عراق و ترکيه با شرايط دشواري روبه رو هستند. از جمله نقض حقوق اساسي 3400پناهجوي ايراني ثبت شده سازمان ملل در کمپ ليبرتي در عراق يک موضوع حائز نگرانيهاي جدي است و دولت عراق از انتقال تجهيزات پزشکي آنها و دسترسيشان به درمان پزشکي جلوگيري مي کند و بيماران توسط ماموران امنيتي بطرق مختلف مورد اذيت و آزار قرار مي گيرند. آنها بطور روزانه در معرض . تهديد قتل عام و حملات موشکي رژيم ايران هستند و اين کمپ نه تنها با استاندارهاي انساندوستانه بين المللي. هيچ انطباق و مشابهتي ندارد ,بلكه يك زندان و يك قتلگاه واقعي است. و مارتين کوبلر نماينده سازمان ملل با همکاري دولت عراق و رژيم ايران دست اندر کار تشديد شکنجه و کشتار در کمپ ليبرتي بود و به دليل خيانت به منشور ملل متحد و شراكت دركوچ اجباري و زندان سازي پناهندگان و زمينه سازي شكنجه و كشتار پناهندگان اين كمپ مورد اعتراض سازمانها و شخصيت هاي سياسي و حقو بشري قرار گرفت و از عراق به كشور كنگو منتقل شد. . متاسفانه كشورهاي اروپا و آمريكا و استراليا بدليل تمايلشان به تجارت و حفظ منافع حقير اقتصادي همچنان مشغول جلب حمايت و توجيه اتمي و تروريسم و به تاراج دادن حقوق بشر و توطئه چيني و شيطان سازي عليه مخالفين جدي رژيم ايران هستند. رژيمي كه ركوردار بالاترين آمار اعدام نسبت به جمعيت در سطح جهان است، در فاصله سه هفته پس از نمايش انتخابات نزديك به 100زنداني را به دار آويخته است، جايي كه زنان و كودكان هم از شلاق و اعدام و مجازاتهاي وحشيانه در امان نيستند و جوانان 20ساله به خاطر سرقت كمتر از 35يورو در ملاءعام به دار آويخته مي شوند. چشم بستن بر اين شرايط وخيم، از آثار سياست ننگين مماشات است كه ارزشهاي جهانشمول اخلاقي و انساني را در پاي منافع تجاري قرباني مي‌كند. اخيرا حسن روحاني از معترضان و کساني که بدليل فشارهاي امنيتي و سياسي مجبور به ترک ايران شده اند خواسته که توبه کنند. اژاه اي دادستان کل کشور هم در مصاحبه اي فعالان سياسي خارج از ايران را به ممنوع الخروج شدن و دستگيري در صورت بازگشت تهديد نمود. رسانه هاي حکومتي نيز همچنان چهره هاي سياسي و فرهنگي ايران را که از کشور خارج شده اند خائن و اهل فتنه معرفي مي کنند. بنظر ميرسد غرب دچار اين توهم است که ميتواند با حسن روحاني رئيس‌جمهور به اصطلاح ميانه رو رژيم ايران گفتگو کند اما اين سياست فقط به نفع ملاها بوده و دردو رنج مردم ايران را طولاني‌تر خواهد كرد. تنها راه برون رفت در تغيير و سرنگوني رژيمي است كه باعث ويراني ايران و آوارگي ايرانيان شده است.