رضا جولایی در زادروز 63 سالگیاش به جوانهایی که میخواهند نویسنده شوند، توصیه میکند، در شرایط کنونیِ کتاب و نشر، ننویسند.
این نویسنده در گفتوگو با خبرگزاری حکومتی (ایسنا)، گفت: آغاز نویسندگی من از 14 سالگیام بود. در آن زمان روزنامهی کیهان مسابقهی رمان تاریخی داشت؛ به همین دلیل من هم نوشتن یک رمان تاریخی را دربارهی دورهی قاجار شروع کردم. 40 – 50 صفحه نوشتم، اما کارم را نیمهتمام گذاشتم. هنوز هم آن نوشتهها را دارم.
این نویسنده گفت: اولین قصههایی که من نوشتم، در سالهای 50 تا 55 در مجلهی «فردوسی» منتشر شد. سال 61 هم اولین مجموعه داستانم «حکایت سلسله پشت کمانان» منتشر شد. این اثر درواقع بخشهایی از یک رمان بود.
در یک دورهی سهساله هم به کارگاه هوشنگ گلشیری میرفتم. در آن دوره زندهیاد غزاله علیزاده، علی مؤذنی، قاضی ربیحاوی، شهریار مندنیپور و تعدادی از نویسندگان دیگر هم به آن کارگاه میآمدند. ادامهی راه را خودم با آزمون و خطا و مطالعهی فراوان پیدا کردم.
این نویسنده در توصیه به جوانهایی که قصد نویسنده شدن دارند، گفت: توصیهام این است که در اوضاع کنونی نشر و کتاب، ننویسند. صبر کنند ببینند اوضاع چه میشود. با شرایط فعلی یا باید رمان آشپزخانهیی بنویسند تا بفروشد، یا چیزی ننویسند؛ چون کسی ادبیات جدی را جدی نمیگیرد. من نویسندهای کاملا حرفهیی نیستم، اما نویسندههای حرفهیی مثل محمود دولتآبادی، چگونه میتوانند به کار ادامه بدهند، وقتی آثارشان یا منتشر نمیشود و یا با تیراژ کم چاپ میشود؟
جولایی ادامه داد: حتی نویسندهای مثل اسماعیل فصیح که در گذشته کتابهایش پرفروش بود، حالا طبق اطلاعی که ناشر میدهد، کتابهایش فروش نمیرود، اما آثار دم دستی و آشپزخانهیی تا دلتان بخواهد، با تیراژ بالا منتشر میشوند. دربارهی آیندهی ادبیات هم فکرمیکنم تا مدتی یک دورهی خلأ خواهیم داشت و باید منتظر باشیم تا بعد ببینیم اتفاق خیری رخ میدهد تا نویسندههای مستقل بتوانند کار کنند، یا نه.
رضا جولایی متولد هشتم مردادماه سال 1329 در تهران است. کتابهای «حکایت سلسله پشت کمانان»، «جامه به خوناب»، «شب ظلمانی یلدا»، «حدیث دردکشان»، «تالار طربخانه»، «جاودانگان»، «نسترنهای صورتی»، «بارانهای سبز» و «سیماب و کیمیای جان» از آثار این نویسندهاند.
شبکه خبری بگونه 