بنا به گزارشات رسیده به دلیل مخالفت رژیم آخوندی ، تنها عده ی کمی گرد آمدند تا «یادمان کوهنورد» را به یاد کوهنوردان جان باخته گلباران کنند .
پس از درگذشت سه کوهنورد ایرانی در مسیر بازگشت از قله «برودپیک» در سلسله جبال هیمالیا ، جمعی از بازیگران با ابتکارعمل نسبت به برگزاری مراسمی برای بزرگداشت این قهرمانان اقدام کردند که اگرچه به شکل کامل برگزار نشد اما جای تقدیر دارد.
آیدین بزرگی، پویا کیوان و مجتبی جراحی از تیم پنج نفره گروه کوهنوردی آرش در آخرین صعودشان توانستند پرچم ایران را بر بلندی قله ۸۰۴۷ متری «برودپیک» به اهتزاز درآوردند و مسیری تازه به نام ایران در دل هیمالیا گشوده و ثبت کنند. شیرینی این افتخارآفرینی اما هیچگاه بر کام ایرانیان ننشست و این قهرمانان در مسیر بازگشت از قله، گم شدند و با گذشت چند از روز از مفقود شدنشان، امیدها برای یافتنشان رو به ناامیدی گرایید و در نهایت خانواده این عزیزان به پایان جست و جو رضایت دادند.
بدین ترتیب جایگاه ابدی کالبد خاکی این سه قهرمان ایرانی، همان نقطهای شد که به فتحش عشق میورزیدند و کوه آنها را در دل خود نگه داشت تا همواره نشانههایی از دلاوری و پایمردی ایران را در فتح قلل افتخار بر سینه داشته باشد؛ قهرمانانی که علی رغم موانع پیش رویشان و سنگ اندازیها، راهی که به آن اعتقاد داشتند در پیش گرفتند و هیچ کس نتوانست جلوی عزم شان بایستد؛ عزم جوانی، عزم پرواز. عزم عاشقی که شکست را نمیشناسد، کارشکنی را نمیفهمد، استهزا را عار نمیداند، طعنه را ننگ نمیشمارد. عزمی که فقط آنجا را میبیند، رأس آن ستیغ بلند را.
یادشان گرامی
قسمتی از نامه آخر آیدین بزرگی که در آخرین بندش آمده بود: «…نه این ما نیستیم. تنها هم نیستیم. این شمایید. شما که این راه را ادامه خواهید داد، شما که این تفکر را زنده نگه خواهید داشت، شما که فریب تکرار را نخواهید خورد، در باتلاق عاشقان میز و صندلی فرو نخواهید رفت. این شمایید که غرور مایید، که پیشران مایید، که انگیزهٔ مایید. این دستان شماست که دعاگوی ماست، که خیرخواه ماست. این شمایید که همیشه زنده خواهید ماند، که آینده متعلق به شماست، که آینده متکی به شماست. آری این شمایید، فقط کافی است بخواهید، بهترینها را، رشدکردنها را، بالاترینها را، اولینها را».
شبکه خبری بگونه 