طبق گزارشهاي مختلف سهم ايران از آلودگي درياي خزر البته در حوزه آلودگي خانگي نسبت به ساير كشورهاي درياي خزر،12 درصد و به عبارتي بيشترين سهم است. اين آلودگيها شامل آلودگيهاي نفتي، خانگي، صنعتي و كشاورزي است. 7ميليون نفر جمعيت ساحلنشين ايراني از يك طرف و 20 درصد جمعيت مسافراني كه هر ساله به اين سواحل سفر ميكنند، با بيمهري و بياعتنايي زيبايي را از درياي مازندران گرفتهاند. ازهمه مهمتر بی تفاوتی کارگزاران رژیم و مسئولان مربوطه نسبت به اين معضل، اين دارايي طبيعي و خدادادي را تبديل به كانون آلودگي كرده است.
خزر، به عنوان بزرگترين درياچه جهان بيش از 740 كيلومتر خط ساحلي دارد كه در سالهاي اخير مملو از آلودگي ميكروبي از سمت ايران شده است. سالانه 400 ميليون متر مكعب فاضلاب در شمال كشور توليد ميشود كه فقط 40 درصد آن تصفيه ميشود و 60 درصد باقي مانده به صورت مستقيم و غيرمستقيم به درياي خزر ميريزد؛ ازاينرو شنا كردن در اين آبها خطرناك است.
با وجود همه هشدارهاي زيستمحيطي سالانه بيش از 1017 ميليون مترمكعب فاضلاب وارد خاك و آبراههاي استان مازندران ميشود.
شبکه خبری بگونه 