1235391_214354908724756_1869560767_n
خامنه ای جنگ قدرت را دوباره روی رفسنجانی متمرکز می کند

يک هفته بعد از شروع کار کابينهٴ آخوند حسن روحانی، به نظر می رسد که خامنه ای ترجيح داده است، جنگ قدرت را دوباره روی رقيب اصلی اش، يعنی رفسنجانی متمرکز کند.
مطالبی که صبح روز شنبه در روزنامه حکومتی کيهان، ارگان اصلی ولی فقيه ارتجاع، درج شده، اين را به خوبی نشان می دهد. کيهان آخوندی دو مقاله اصلی خود را به رفسنجانی و حرفهای او اختصاص داده است؛ در يک مقاله تحت عنوان «خبر ويژه» رسماً، با صراحت و با نام پرونده رفسنجانی را با اتهامات سنگين گشوده و در يادداشت روز خود نيز باند او را هدف حملات شديد قرار داده است.
اتهام اصلی رفسنجانی و باندش در اين مقاله ها همان موضوع نقش داشتن در ”فتنهٴ 88“ است. البته کيهان پرونده جديدی هم برای رفسنجانی در مورد نمايش انتخابات سال76، گشوده و به او خرده می گيرد که چرا در سال 76 قبل از اعلام رسمی نتايج انتخابات، ناطق نوری را که کانديدای خامنه ای بود، شکست خورده اعلام کرد و حالا با همان ناطق نوری ائتلاف کرده است. کيهان خامنه ای همچنين شکست در انتخابات 74 را به رخ رفسنجانی می کشد و به او هشدار می دهد که حق ندارد آرای ”روحانی را به نام خود مصادره کند“ ، زيرا او ”پيش از اين خود را به رأی“ گذاشته و باخته است.

تهاجم های رفسنجانی و باندش به ولی فقيه رژيم
البته نگاهی به حرفهای رفسنجانی و رسانه ها و باندهای نزديک به او هم، واقعيت بازگشت جنگ قدرت به رأس نظام را به روشنی نشان می دهد. نوک تيز حملات در حرفهای رفسنجانی در مراسم به اصطلاح روز پزشک که کيهان هم همان را نقل کرده و مورد حمله قرار داده، خامنه ای است. رئيس مجمع تشخيص مصلحت رژيم بدون نام بردن از ولی فقيه ارتجاع، زيرآب نقش و سردمداران باند خامنه ای را می زند و می گويد که اوضاع جامعه خيلی خطرناک شده بود؛ از اين رو اگر خامنه ای، از مهندسی کردن انتخابات و درآوردن نفر مورد نظر خودش از صندوق کوتاه نمی آمد، در ايران هم همان اتفاقی رخ می داد که در کشورهای ديگر با خونريزی صورت گرفت؛ حرف رفسنجانی اين است که اگر خودش و روحانی برای رونق دادن به انتخابات به صحنه نمی آمدند تا بتوانند با شعار و ادعای اعتدال آب روی آتش مردم بريزند، الآن انقلاب شده بود و از تاج و تخت ولايت هم ديگر خبری نبود. خلاصه اين که خامنه ای ماندنش در قدرت را مديون رفسنجانی است.
باندها و رسانه های رفسنجانی همين مضمون را به شکل روشن تری بيان می کنند. برخی می گويند که رفسنجانی بايد به نمايش جمعه برگردد. برخی هم مثل روزنامه حکومتی جمهوری روز شنبه به نقل از آخوندی به نام مظاهری که او را آيت الله ناميده، می گويند، بايد به جای قوای سه گانه، قوای چهارگانه داشته باشيم، مجمع تشخيص مصلحت را هم در کنار دولت و مجلس و قضاييه يک قوه حساب کنيم و سران اين چهار قوه با هم بنشينند و مسائل را حل کنند. يعنی اين که رفسنجانی بايد نه فقط از طريق روحانی که خودش هم مستقيماً در نظام نقش رسمی و جدی در حد يک سر داشته باشد.

انتقال دوبارهٴ جنگ قدرت به رأس نظام: گريز خامنه ای از تن دادن به جام زهر
پس حالا می توان دريافت، چرا خامنه ای تلاش می کند جنگ قدرتی را که در جريان تشکيل کابينه تا اعماق نظام گسترش پيدا کرد، دوباره به رأس نظام منتقل و روی رفسنجانی متمرکز کند. البته روشن است که او انتظار ندارد جنگ در سطوح پايين نظام متوقف بشود؛ بلکه می داند که اين جنگ سرانجام در رأس تعيين تکليف خواهد شد. اين رويکرد و تشديد جنگ در رأس رژيم، از نشانه های تلاش خامنه ای برای گريز از رفتن در جادهٴ جام زهر و عقب نشينی است. همان مسيری که باند رفسنجانی- روحانی هر روز با تاکتيکهای مختلف تلاش دارند آن را به او تحميل کنند. حال برای اين که مشخص بشود ولی فقيه ارتجاع تا چه حد می تواند از اين طريق رفسنجانی را مهار کند و جام زهر را پس بزند، بايد منتظر علائم روشنتری در هفته های آينده بود. به ويژه پس از اولين دور مذاکرات اتمی در دوران روحانی و همچنين چگونگی انتخاب وزيران علوم و آموزش و پرورش و جوانان.