هفته نامه حکومتی آسمان در گفتگویی با محمدعلی عمادی، از قدیمیترین اعضای هیات مدیره رژیم در شرکت ملی نفت ایران در خصوص موضوع توقف سوآپ نفت و فروش نفت به بابک زنجانی نوشت:
*اولویت شرکت ملی نفت، جذب نفت خام مازاد تولید شده در کشورهای حوزه CIS بود. چراکه اولا برای راهاندازی طرح انتقال نفت کشورهای شمال ایران، خطوط لوله و تاسیسات نکا ساخته شده و از سالها پیش برای آن، سرمایهگذاری کلانی شده بود. ثانیا جذب مازاد تولید نفت کشورهای شمالی، به دلیل اجرای استراتژیهای کلان تعریف شده در کشور بود. به همین دلیل در پالایشگاههای نفت تهران و تبریز هم سرمایه گذاری شده بود تا بتواند نفت این کشورها را مصرف کند. با دستور آقای میرکاظمی، عملا این سرمایهگذاریهای کلان، معطل ماند و امکانی که میتوانست در این شرایط سخت به ایران کمک کند از دست رفت.
وی معتقد بود در طرح سوآپ «بخور بخور» شده است.این هم برای ما جای سوال بود.
*موضوع توقف سوآپ خیلی برای شرکت ملی نفت ایران بیآبرویی به بار آورد. چراکه وجاهت ایران در قراردادهای بینالمللی نفتیاش برای اولین بار بههم ریخت. یادم هست در زمان صدور دستور توقف سوآپ، مدیر وقت حقوقی شرکت ملی نفت، آقای زینالدین، تاکید داشت که قبل از صدور چنین دستوری، این مساله بهطور کامل به لحاظ حقوقی مورد بررسی قرار گیرد، اما نهتنها به آن توجه نشد که آقای زینالدین هم تغییر کرد.
*فروش نفت به آقای زنجانی، ارتباطی با مصوبات هیات مدیره شرکت ملی نفت نداشت. ما بعدا شنیدیم که به ایشان نفت فروخته شده است. هیات مدیره شرکت ملی نفت، تنها مقررات فروش نفت را اصلاح کرده بود.تعدیل مقررات فروش نفت، برای خود ما هم تعجبآور بود. پیش از این، امور بینالملل شرکت ملی نفت، تنها به شرکتهایی نفت میفروخت که حائز یکسری ویژگیها بودند؛ ازجمله اینکه پالایشگاه داشته باشند و سالها در بازار نفت معامله کرده باشند. یکسری مقررات مالی هم برای فروش نفت داشتند. نظیر اینکه شماره حسابهای بانکی معتبر داشته باشند. اما با توجه به شرایط سخت تحریمها، هیات مدیره شرکت ملی نفت، شرط پالایشگاه داشتن را از شروط مشتریان نفت ایران برداشت.
*وقتی شرط داشتن پالایشگاه از مشتریان نفت ایران برداشته شد، آمدند گفتند که اینها میتوانند نفت بفروشند. یک مقداری هم به شکل فرمایشی بود.
شبکه خبری بگونه 