1239917_327432184068136_1408161459_n

زینت میرهاشمی

تاکتیک جدید خامنه ای در مورد مساله هسته ای با گفتگوی تلفنی روحانی و اوباما، رقم خورد و پرده اول نرمش قهرمانانه ظاهر شد. این که چه کسی اول درخواست صحبت کرده و چه کسی شماره تلفن طرف دیگر را گرفته، در این شرایط مهم نیست. نفس صحبت کردن روحانی با اوباما یک تابو شکنی مشاجره برانگیز است. این گفتگوی تلفنی قطره ای از جام زهر است که ولی فقیه باید برای نوشیدن تمام آن آماده شود.

روحانی نماینده و فرستاده ولی فقیه به اجلاس مجمع عمومی ملل متحد بود. همانطور که احمدی نژاد 8 سال این نقش را اجرا کرد. محتوای حرفهای روحانی در مجمع عمومی فرق چندانی با حرفهای احمدی نژاد در سالهای قبل در همین مجمع نداشت. هر دو حرفهای کلی و نامشخص زدند. روحانی با صحبتهای کلی تلاش کرد تا با چهره ای متفاوت از احمدی نژاد ظاهر شود، اما دفاع او از بنیادهای استبداد مذهبی و جنایتهای دیکتاتوری ولی فقیه آرایش چهره او را برهم خواهد زد.

روحانی مدعی شده که اوباما تقاضای گفتگوی تلفنی کرده است. رایس مشاور امنیت ملی آمریکا گفت که طرف ایرانی تقاصای گفتگوی تلفنی کرده است. حسین شریعتمداری نماینده خامنه ای در کیهان در رابطه با تناقض حرفهای رایس و روحانی نوشت:«البته این که دولتمردان محترم اصرار دارند اوباما را درخواست کننده مکالمه بنامند نشان می دهد خود آقایان به زشتی و پلشتی این اقدام اعتراف دارند.»

انجام این عمل «زشت و پلید» آیا نشانه نوشیدن جام زهر است؟ آیا شکستن تابوی گفتگو با «شیطان بزرگ» که پرچم آن زیر پاهای اوباش ولی فقیه لگد کوب می شد، بدون رضایت ولی فقیه عملی هست؟ بر این منظر چالشهای این گفتگو روزهای آینده خود را نشان می دهد. استقبال دو گروه از حسن روحانی در فرودگاه تهران؛ عده ای با شعارهای مرگ بر آمریکا و عده ای با قربانی کردن گوسفند، تاکتیک نرمش قهرمانانه را وارد دور جدیدی از جدال باندها درونی رژیم می کند. وضعیت رژیم آنقدر بحرانی و خراب است که کارگزاران حکومت برای کم شدن تحریمها به یک گفتگوی تلفنی دلبسته شده اند.