1379649_226589180834662_636560307_n

شاید عکس هایی از مدارس کپری را در اینترنت دیده باشید که جمعی از دانش آموزان در مکانی به نام ˈکپرˈ دور هم جمع شده و در هوایی به اصطلاح صاف و آبی با حضور معلم و حداقل امکانات در حد چندین میز و یک تخته سیاه به تحصیل مشغول هستند، اما وقتی از نزدیک به سراغ این مدارس می روید، باورتان نمی شود که آنها در چه شرایط سختی تحصیل می کنند به گونه ای که از شدت گرما، تعریق کرده و حتی آب آشامیدنی کافی برای نوشیدن ، ندارند.
دانش آموز یکی از کلاس های کپری به نام ˈعلیˈ که در پایه پنجم ابتدایی تحصیل می کند، می گوید: تابستان ها در کپر بسیار گرم و زمستان ها بسیار سرد است، ما دوست داریم تا در مدرسه تحصیل کنیم از طرفی درس خواندن در کپر خطرناک است چون روز گذشته یکی از هم کلاسی های ما را عقرب نیش زد که او را به بیمارستان برده و گفتند باید ۲۴ ساعت استراحت کند.
معلم یکی از کلاس های کپری نیز می گوید: سرویس بهداشتی مناسبی در این مکان وجود ندارد و آنچه که بیش از اندازه ما و بچه ها را آزار می دهد، گرمای بیش از اندازه است این گرما به گونه ای است که آب های زیرزمینی خشک شده و کار کشاورزی با این وضعیت روبه اتمام است به همین دلیل مردم این منطقه به مکان دیگری کوچ کرده و به این ترتیب مدارس کپری دیگری در اثر این مهاجرت ها شکل می گیرد.
وی ادامه می دهد: باید فکر اساسی برای مبارزه با کپرزایی صورت گیرد اگر مردم این مناطق با مشکل کم یا بی آبی مواجه نشوند هرگز به مکان دیگری کوچ نمی کنند تا کپرهای دیگری شکل گیرد.
یکی دیگر از معلمان این روستا که در یکی از کلاس های کپری تدریس می کند، می گوید:دانش آموزان از خوردن آب آشامیدنی سالم محروم هستند و باید از خانه های خود آب آشامیدنی را که از قبل آن را جوشانده به مدرسه بیاورند و از آن استفاده کنند.
این معلم می گوید: گاه گرما به حدی می رسد که بچه ها به بیرون از کپر رفته و خود را بصورت کامل در آب فرو برده و به داخل کپر می آیند اما از شدت گرما به سرعت لباس هایشان خشک می شود و این شرایط در مجموع بسیار آزاردهنده است.
این گزارش در حالی‌ منتشر میشود که هر ساله مسئولان در این منطق کپر نشین از جشن کپر زدایی! خبر میدهند اما واقعیت چیز دیگری است…
وقتی‌ به کپر‌ها سر می‌زنیم جثه های کوچک،چهره های آفتاب سوخته، چشمان قرمز و خسته شان، ترحم هر انسانی را برمی انگیزد، فرزندانی از این مرز و بوم که در اوان کودکی در سخت ترین شرایط و در دمای بیش از ۴۵ درجه با وجود تعریق زیاد، می خوانند، می نویسند و فریاد الف، ب، ت و … سر می دهند تا بیسواد باقی نمانند.
هرچند پدیده کپر، زاییده جابجایی جمعیت است اما شرایط اقلیمی و کمبودهایی که اهالی روستا با آن مواجه می شوند و به ناچار اقدام به کپرزایی می کنند را نباید نادیده گرفت، آنها در بدترین شرایط زندگی کرده و فرزندان آن ها نیز محکوم هستند تا در بدترین شرایط تحصیل کنند.

برداشتی آزاد از مشاهدات خبرنگار حوزه آموزش و پرورش ایرنا