حلقه های بحران

در حالی که کمتر از يک هفته به مذاکرات 5+1 با رژيم باقيمانده است، واکنشهای به ظاهر متضاد اما همسوی باندهای در حال جنگ رژيم نسبت به اين مذاکرات ادامه دارد.
همسويی باندها به خاطر اين است که همهٴ آنها احساس می کنند که نفس خودشان و نفس رژيمشان در حال بند آمدن است. بحرانهای فراگير مانند حلقه های يک زنجير به هم پيوسته اند و گلوی رژيم را می فشارند. فشار تحريم يکی از اين بحرانهاست که خودش ناشی از بحران اتمی است.
پيوند بحرانها به يکديگر امری است که از سالها پيش سردمداران رژيم به آن اعتراف کرده اند. خود خامنه ای بارها گفته است که «هر گونه عقب نشينی… زنجيرهٴ تمام نشدنی از فشارها و عقب نشينيهای ديگر را به دنبال خواهد داشت» و شکافی باز خواهد شد که نظام را به نابودی می کشاند.
حالا در آستانهٴ مذاکره با 5+1 بار ديگر پيوند بحرانها موضوع بحث و جدل و درگيری باندها قرار گرفته و به نوعی به بحث در مورد پيوند راه حلها هم انجاميده است.
همين بحث را روزنامه حکومتی ابتکار (نزديک به باند رفسنجانی ـ روحانی) موضوع سرمقاله سه شنبه 16مهر خود قرار داده و اين عنوان را برای آن انتخاب کرده است: «زلف اين دو پرونده به هم گره خورده است؟»
منظورش از اين دو پرونده، پرونده اتمی و پرونده رابطه با آمريکاست. دو پرونده يی که رفسنجانی و مهره ها و رسانه هايش سعی می کنند پيوند عميق آنها را به زبانهای مختلف، به صورت مستقيم و غيرمستقيم بيان و اعلام و اثبات کنند، در حالی که خامنه ای و باندش سعی می کنند اينها را به هر ترتيب شده، از هم جدا و مجزا نشان دهند. حرفهای اخير خامنه ای که می گفت به ديپلوماسی حسن روحانی خوشبينم اما به آمريکا بدبينم گويای همين تلاش و سمت گيری است.
واقعيت اين است که امروز نقشه مسير رفسنجانی و خامنه ای که برای دو هدف نهايی کاملاً متفاوت طراحی شده اند، در گام اول از يک نقطه عبور می کنند. حل اختلاف اتمی با جامعه جهانی در حدی که تحريمها کاهش يابند و رژيم بتواند «نفسی تازه کند».
اما روشن است که پيوند واقعی و عميق بحرانها به يکديگر چيز ديگری را ايجاب می کند. تنشها و تلاطمهای درون رژيم نيز که خامنه ای را به دوگانه گويی و يک واگشت نسبت به موضع خودش در آستانهٴ سفر روحانی به نيويورک وادار کرد، ناشی از وحشتی است که پيوند بحرانها، در دل همهٴ ريزشيها و عوامل باند خامنه ای انداخته است. آنها می دانند که يک قطره زهر در شرايط کنونی نظام با جامهای پياپی زهر تفاوتی ندارد و همان يک قطره پيامدهايی دارد که همهٴ پيکر فرسوده ولايت را متلاشی خواهد کرد.