Untitled-2

در شب مذاکرات هسته يی رژيم با 5+1، خبرها نشان می دهند که حباب خوش و خط و خال توافق «برد برد» ترکيده است. حبابی که باند رفسنجانی ـ روحانی بسا به آن دل بسته و برايش تبليغ کرده بودند. درست مثل بادکنک سفر به نيويورک که با واژه های «فرصت تاريخی»، «کم نظير»، «عکس تاريخی» و از اين قبيل آرزوها رنگ آميزی شده بود. بادکنکی که به محض رسيدن پای حسن روحانی به نيويورک، ترکيد و در گامهای بعد با تشديد جنگهای باندی و رسيدن آنها به مرحله رويارويی فيزيکی، به جای «برد برد»، هر دو باند را در موضع بازنده قرار داد.
اکنون اگر سفر ژنو را با عينک تجربه نيويورک نگاه کنيم، بايد بگوييم که اين بار حبابی را که خبرگزاری دولتی ايرنا «توافق بزرگ» ناميده است، پيش از شروع ترکيده است.
خبرگزاری ايرنا وابسته به دولت روحانی تحت عنوان «ژنو در انتظار توافق بزرگ» در يک مقاله چراغانی شده با رؤيای «حل و فصل موضوع هسته يی ايران در چند گام» نوشته است: «در حقيقت در مذاکرات ژنو، ايران و گروه ۱+۵ نقشه ای را طراحی خواهند کرد که در آن ابتدا تا انتهای مسير برای طرفين چراغانی و روشن است». ايرنا با آرزوی لغو تحريمها افزوده است: «پايان اين نقشهٴ راه، آن جايی است که تحريمها عليه ايران لغو شده و ايران حق غنی سازی داشته و نگرانی های طرف مقابل نيز برطرف شده است».
اما نگاهی به خبرها نشان می دهد که حباب خوش رنگی که ايرنا تصوير کرده، هم از بيرون و هم از درون رژيم دستخوش بادهای سخت و سنگين است.
اظهارات مقامات کشورهای 5+1 و تفسير روزنامه ها نشان می دهند که فريب و نيرنگ نمی تواند در اين مذاکرات برای رژيم راهگشايی داشته باشد. مثلاً جان کری وزير خارجه آمريکا در روز قبل از مذاکرات گفته است: «در حالی که ما درصدد يک راه حل صلح آميز برای برنامه اتمی ايران هستيم، حرفها بايد با عمل تراز شوند و من قاطعانه بر اين اعتقادم که توافق نکردن، بهتر از يک توافق بد و نامطلوب است». در همين روز واشينگتن پست به قلم هيأت سردبيری نوشته است: «دولت اوباما نبايد الزاماً آماده پذيرش يک پاسخ مثبت از طرف رژيم ايران باشد، حتی اگر غيرمشروط باشد. اين بدان دليل است که گسترش مستمر زير ساختهای هسته يی از طرف ايران طی سال جاری، شکافهای بزرگی در آنچه که قرار بوده يک تور ايمنی باشد ايجاد کرده است. جديت رژيم ايران بايد به آزمايش گذاشته شود». اين روزنامه افزوده است: «هيچ تحريمی نبايد لغو شود مگر آن که رژيم ايران گامهايی در جهت عقب راندن قطعی چهارچوب زمانی توليد هستهٴ مرکزی يک کلاهک اتمی بردارد. اين بدان معنا است که تعطيلی سانتريفوژهای پيشرفته و نيروگاه اراک بايستی اکنون در هر گونه توافقی گنجانده شوند».
در داخل رژيم نيز حباب آرزوی لغو تحريمها دستخوش بادهای وحشی باندی قرار دارد. روزنامه های وابسته به باند خامنه ای يک روز مانده به مذاکرات، به رغم نياز شديد خودشان برای گشايش در تحريمها و ايجاد منفذ تنفسی برای رژيم، برای هيأت مذاکره کننده خط و نشان می کشند. کيهان خامنه ای نوشته است: «کارت اخطار برای عبور از خط قرمز نظام» و آخوند خاتمی نماينده و امام جمعهٴ موقت خامنه ای گفته است: «سياهی لشکر فتنه دور دولت حلقه زده اند». اين هجوم باعث شده که عراقچی که قرار است به عنوان جايگزين ظريف رياست هيأت مذاکرات را به عهده داشته باشد، بر شمار مرز سرخهای رژيم بيفزايد و بگويد علاوه بر تعطيلی غنی سازی، خروج حتی يک گرم اورانيوم غنی شده از کشور هم مرز سرخ است.
روزنامه حکومتی مردم سالاری در روز قبل از مذاکرات صحنه را چنين تصوير کرده است: «بايد منتظر ماند و سرانجام اين مسأله بسيار مهم را به نظاره نشست. آيا آمريکا حاضر است مطالبات اعراب و اسراييل را ناديده بگيرد، آيا حسن روحانی می تواند مخالفان تندرو داخلی را کنترل کند؟»
به اين ترتيب روشن است با وزش اين بادهای سنگين از دو سو، حباب فريب و «توافق برد برد» ترکيده است. نظام ولايت در تماميتش در معرض يک انتخاب است. فريب ديگر جايی ندارد، آيا خامنه ای می تواند جام زهر را بپذيرد يا مانند سفر نيويورک در ميانهٴ راه دستور توقف به هيأت مذاکره کننده را صادر می کند. خبرها را دنبال خواهيم کرد.