ممنوعیت کنسرت؛ مقصر مائیم که تن به بی عدالتی میدهیم

قسمتی از نامه حسین زمان که در صفحه فیس بوک وی منتشر شده :
تا کی باید منتظر جواب از بالا بود؟
امروز بار دیگر برای پیگیری کار به معاونت هنری ارشاد مراجعه کردم و از حراست در مورد جواب استعلامی که چند هفته پیش داده بودم جویا شدم . پاسخ این بود که هنوز از بالا جواب نیامده . گفتم کی این بالا جواب میده ، فرمودند معلوم نیست ….
برایم خیلی سخت بود تا پس از هفده سال فعالیت هنری اینگونه تلاش کنم و اینچنین پاسخ بگیرم ولی فقط بخاطر روشن شدن واقعیت ها و از طرفی نمیتوانم کتمان کنم به دلیل ذوق و شوق دیدار شما دوستان بصورت رو در رو و در یک اجرای زنده ، تحمل کردم.
اقدام برای آلبوم یعتی چند ماهی دوندگی و بی نتیجه ماندن چون از همین ابتدا به من گفته شده ترانه های بابک صحرایی را مجوز نمیدهند و این عملا یعنی سر کار گذاشتن من . ..میگویند هنگام اجرا فقط باید بخوانید و صحبت اضافی نکنید . میگویند حق ندارید آثارتان را برای پخش به شبکه های ماهواره ای بدهید ، پس به کجا بدهیم ؟ شبکه های خودمان پخش میکنند ؟ من حق دارم از همه رسانه های موجود در ایران و در خارج از ایران بهره ببرم و کسی حق ندارد مانع شود . مجوز امثال بابک صحرایی را به دلیل همکاری با هنرمندان خارج از ایران لغو کرده اند ، این کار خلاف است مگر هنرمندان ایرانی خارج از کشور چه گناهی مرتکب شده ند که همکاری با آنها جرم است؟ من زیر بار چنین باید ها و تحکم هایی نمیروم که اگر میخواستم اینگونه باشم خیلی پیش از این ها مجوز گرفته بودم ….
مشکل اساسی متوجه خود ماست ، متوجه اکثریت هنرمندان است که حاضرند تحت هر شرایطی کار کنند و صدایشان در نمی آید ، مقررات و ضوابط نا معقول و غیر اصولی را میبینند و دم نمیزنند . مقررات و ضوابط نا معقول و غیر اصولی را میبینند و دم نمیزنند . وطیفه خانه سینما و خانه موسیقی ( که گویا من و امثال من را عضو این خانه نمیدانند ) چیست ؟ آیا دفاع از حقوق هنرمندان از جمله وظایف ایشان نیست ؟ …. مقصر همه ما هستیم که تن به بی عدالتی میدهیم.