رژيم آخوندی، مالکی را با مطامع بسيار و آرزوهای دور و دراز روانهٴ آمريکا کرد. از جمله اين که او حمايت آمريکا را از دورهٴ سوم نخست وزيری خود جلب کند و تسليحات و تجهيزات نظامی مدرن از آمريکا بگيرد؛ تا به نام عراق و به کام رژيم ايران، آخوندها آنها را به زخم خود در سوريه بزنند. اين که مالکی به اين اهداف خواهد رسيد يا نه؟ در آينده روشن خواهد شد. اما تا همين جا مالکی در اين سفر و پيش از ملاقاتش با اوباما، سيلی های سخت و جانانه ای از طرف برجسته ترين دولتمردان و نمايندگان سنا و مجلس نمايندگان آمريکا خورده که در رسانه ها بازتاب گسترده يی يافته است. تا آنجا که تلويزيون عراقی التغيير (۹/۸/۹۲) گزارش داده است که: «مالکی با عصبانيت از ملاقات با اعضای کنگره خارج شد و تقصير را متوجه سفارت عراق در واشينگتن دانست و آنها را به اهمال در انتقال تصوير عراق جديد به اعضای کنگره متهم کرد».
خبرگزاری رويتر (۹/۸/۹۲) طی گزارشی با عنوان: «قانونگذاران آمريکايی، نوری مالکی را در رابطه با کمکها در وضعيت سخت و مشکلی قرار دادند» می نويسد: «مک کين دولت مالکی را مقصر افزايش خشونتها می داند.
قانونگذاران آمريکايی بعد از ملاقات با نوری مالکی در روز چهارشنبه انتقادات شديدی به دولت عراق مطرح ساختند و گفتند تنها در صورتی که بغداد دست به تغييرات قابل ملاحظه يی بزند، آنها با درخواستهای کمکهای نظامی او موافقت خواهند کرد».
رويتر می افزايد: «سناتور مک کين يکی از پر نفوذترين شخصيتهای حزب جمهوريخواه در زمينه سياست خارجی بعد از ملاقات با مالکی گفت ”شرايط [در عراق] رو به وخامت می رود و در حال از هم گسستن است و او [مالکی] بايد اين وضعيت را تغيير دهد، ”.
اليوت انگل (Eliot Engel)، دموکرات ارشد کميته روابط خارجی مجلس نمايندگان گفت: کاملاً به نظر می رسد بعد از اين همه خونی که ما داده ايم و پولی که خرج کرده ايم، ايران نفوذ بيشتری از آمريکا در عراق دارد و اين وضعيت آزار دهنده يی است“.
آری، مالکی اکنون بهتر می تواند بفهمد که قيمت خون 52قهرمان مجاهد خلق که روز اول سپتامبر در اشرف بر زمين ريخت تا کجا گزاف است و همچنين در گروگان نگه داشتن 7مجاهد اشرفی ديگر، در واقع خود او و آيندهٴ سياسی اش را به گروگان گرفته است.
شبکه خبری بگونه 