۲۵آبان قهرمان بزرگ انقلاب مشروطيت ايران خاموش شد. سرداری که يک انقلاب را با همت و مجاهدت خود و ياران اندکش، از تسليم شدن در برابر ارتجاع و يورش وحشيانه قوای سفاک استبداد محمدعلی شاه قاجار و استعمار خارجی، حفاظت کرد.
سرداری که پرچم ايستادگی و مبارزه تا پيروزی را در نبردی به غايت نابرابر برافراشت و ايران را دوباره به انقلاب فراخواند.
به مناسبت سالروز درگذشت ستارخان، اين سردار بزرگ ملی، ياد همه پيشگامان و مجاهدان آزاديستان صدر مشروطه را گرامی می داريم و به سرداران پاکبازی مانند ستارخان و باقرخان و رادمردان روشن بين و شجاعی مانند ميرزا جهانگيرخان شيرازی (صوراسرافيل) و ملک المتکلمين درود می فرستيم. آنان راهگشايان فراموشی ناپذير آزادی در تاريخ معاصر ايران بودند که در برابر استبداد چندهزار ساله بپاخاستند و بر سلطه ديرپای جهل و دين فروشی، به مثابه متحد ديرين نظام ستم شاهی، شوريدند.
جنبش آزاديخواهی که در تاريخ معاصر ايران با پيشگامی آنان آغاز شد، تاکنون مراحل مختلفی را طی کرده و در مبارزه امروز ملت ايران برای سرنگونی استبداد مذهبی، به بلوغ و کمالی بی سابقه رسيده است.
در يک سو، قدرت سياسی و قدرت مذهبی ـ که در آن زمان، مظاهرش محمدعلی شاه و مرتجعان مشروعه خواهی مانند شيخ فضل الله نوری بودند ، در رژيم خمينی متمرکز شده و دجالگری و خيانت و شقاوت را به اوج رسانده است. و در سوی ديگر مقاومت برای آزادی، به دليل سازمانيافتگی و ارائه جايگزين شايسته سياسی، اساسی ترين کمبودهای مراحل پيشين را برطرف ساخته و به ريشه کن نمودن قطعی استبداد و ارتجاع کمر بسته است.
بله! امروز ادامه راه ستارخان، و مجاهدان مشروطيت، به بهای خون ۱۲۰هزار تن از رشيدترين فرزندان ايران زمين و رزم و رنج کسانی ميسر شده که در ادامه راه تاريخی پيشگامان آزادی و به توصيه دکتر محمد مصدق، پيشوای فقيد نهضت ملی، «از همه چيز خود» در راه آزادی و نجات وطن گذشته اند.
ستارخان؛ سردار ملی انقلاب مشروطه ايران

