سخنان یک «ابَر قاچاقچی» ساکن تهران یکی از مسیرهایی را نشان می دهد که زنان و دختران جوان را از خانه به تن فروشی، اعتیاد، احتمالا توزیع مواد مخدر و در نهایت کارتن خوابی می کشاند. او با ایجاد یک «حلقه امنیتی حرفه ای» برای خود نوعی مصونیت ایجاد کرده است. اعضای این حلقه امنیتی، دختران فراری، تن فروش و معتادند که در خانه های تیمی در مناطق شلوغ و پر رفت و آمد سامان داده شده اند. دختران در این خانه ها تن فروشی می کنند و شیشه هم همانجا توزیع می شود.
در تهران تعدادشان بیشتر است و سن شان احتمالا کمتر، اما پدیده زنان کارتن خواب و معتاد به تهران منحصر نیست. این را می شود در عکس ها هم دید. زیاد تفاوت نمی کند عکس ها کجا گرفته شده باشند؛ در تهران یا مشهد، در شیراز، کرمان یا جای دیگری. زنان کارتنخواب معتاد، که روز بروز جوانتر می شوند، در هر یک از شهرهای بزرگ بصورت فردی یا گروهی؛ در گروه های مختلط یا بهمراه چند زن هم سرنوشت خود در خیابان زندگی می کنند. در گوشه ای روی زمین، روی یک پتو یا تکه ای مقوا نشسته یا خوابیده اند. در تهران حدود یک سال پیش سن زنان کارتن خواب به 20 سال رسیده بود و در حال حاضر به 17 سال کاهش یافته است، گرچه مواردی از دختران زیر 15 سال هم میانشان دیده می شود.
بنا بر گزارشات بسیاری از این معتادان که توسط نیروی انتظامی جمع آوری می شوند پس از مدتی دوباره به خیابان ها باز می گردند و درصد زنانی که دوباره باز می گردند بیش از مردان است.
دختران فراری و چرخه ی اعتیاد و بی خانمانی

