فروپاشی اقتصادی رژيم ولايت فقيه بر اثر تحريمها، به اوج خود رسيده. علی خامنه ای ديگر نمی تواند با «نرمش قهرمانانه» يا «مانور هنرمندانه» و «برگشت به ساختار درونی قدرت!» ورشکستگی اقتصادی رژيم را لاپوشانی کند.
هر گونه اعتراف به واقعيتها با تيغ کشی باند خامنه ای دررسانه های وابسته به او، معادل «خيانت» و «باز کردن مشت نظام در پای ميز مذاکره» و «دادن گرا به دشمن در زمان جنگ» توصيف شده است. اما آب چنان از سر رژيم گذشته که هر روز صدای افتادن تشت ادعايهای اقتصادی رژيم از بام يک رسانهٴ خودی يا نخودی نظام به گوش می رسد.
روزنامه حکومتی دنيای اقتصاد در سرمقاله (۳۰ آبان۹۲) خود، گوشه يی از رابطه اقتصادی رژيم با چين را «رونمايی» کرده است. خواندن قسمتهايی از اين مقاله با عنوان «تاملی برمعاملات ايران و چين» بی نياز از هر گونه توضيح و تحليل است. دنيای اقتصاد می نويسد:
«به دنبال تحريمهای مالی، بخش عمده ای از منابع حاصل از فروش نفت ايران به بانکهای چينی منتقل شد. در حقيقت به نوعی کشور محدود به استفاده از منابع در چند کشور شد».
دنيای اقتصاد که هوای آبروی نظام را دارد به طور سر بسته می خواهد از معنی «منابع محدود» بگذرد. فقط آهی از حسرت می کشد و به نياز مبرم نظام برای دستيابی به نتيجه حداقلی در مذاکرات که همان شل شدن طناب تحريمهاست اشاره کرده و در ادامه می نويسد:
«به دنبال تحريمهای مالی، بخش عمده ای از منابع حاصل از فروش نفت ايران به بانکهای چينی منتقل شد. در حقيقت به نوعی کشور محدود به استفاده از منابع در چند کشور شد».
اعترافهای سرمقاله دنيای اقتصاد به ابعاد بحرانهای گريبانگير نظام، راه به وحشت از خيزش ارتش بيکاران برده و به باج دادنهای نجومی رژيم برای حل روزمرهٴ مسائل اقتصاديش انگشت می گذارد:
«آمارها نشان می دهد کشور دارای ۳.۵ ميليون نفر بيکار رسمی است، اين عدد علاوه بر پنج ميليون دانشجو، ضرورت توجه جدی به اشتغال را به عنوان يک اولويت جدی نشان می دهد.
سرمقاله دنيای اقتصاد، در پايان با يک اعتراف مهم پايان يافته است، اعتراف به ضرورت نوشيدن جام زهر توسط علی خامنه ای و نقش راهگشای آن. اين اعتراف را لابلای تذکر و هشدار به دولت چين ساندويچ کرده و نوشته است:
«دولت چين بايد بداند تحريمها زمان دارد و روزی برچيده خواهد شد، آنان می توانند با رعايت عدالت و انصاف در معاملات خود با شرکای ايرانی، شرايطی ايجاد کنند تا اين روابط ماندگار شود».
آيا اين همان تصوير حضور نظام ولايت فقيه با زانوان خونين در پای ميز مذاکره نيست؟
دادن باجهای کلان در معاملات اقتصادی با چين

