۵ سال از تصویب اعلاميه جهانى حقوق بشر میگذرد: حقوق بشر، حقوق انسان به عنوان انسان. با وجود امضاهايى كه كشورهاى دنيا در پاى اعلاميه جهانى حقوق بشر نهادهاند، در عمل در سراسر جهان هر روز اين حقوق را نقض مىكنند.
چونكه انسان مىزيد كوتاه
حس خوشبختى سزاى اوست، نه مردن،
نيز سهم در لذت در اين هستى،
سنگ نه، نان بايدش خوردن.
حق محض آدمى اين است در دنيا!
تاكنون نشنيده ماندهست اين ولى افسوس،
كه حقى هست و بايد هم چنين باشد.
كى نمىخواهد اگر يكبار هم گشته
داد و حق در سوى او باشد؟
آنچه واقع هست، اما شكل ديگرى دارد.
قطعهاى تاملبرانگيز از «اپراى سهپولى Dreigroschenoper» برتولت برشت با ترجمه بهنام باوندپور. قطعهاى كه در آن شاعر و نمايشنامهنويس آلمانى، شورنده بر بیعدالتیهاى اجتماعى عصر خود، با مشاهده كوتاهى و سختى زندگى، حقى بشرى را نتيجه مىگيرد.
داشتن حق و برخوردارى از حق دو چيز متفاوتاند. و تنها حقوقدانان نيستند كه به اين حقيقـت رسيدهاند. حقوق بشر براى همه انسانهاست. اين حقوق حقوقىاست كه هر انسانى مىتواند مستقل از جنسيت، نژاد، سن، طبقه اجتماعى، مليت يا مذهب و اعتقاد خود خواهان برخوردارى از آن باشد. هر روز حدود ۳۷۵ هزار انسان به دنيا مىآيند. اما بسيارى از آنان هيچگاه در طول عمر خود از حقوق خويش آگاه نمىشوند، چه برسد به اينكه بتوانند با برخوردارى از اين حقوق زندگى كنند.
تصویب اعلامیه
شرح در ادامه مطلب : http://www.dw.de/روز-جهانی-حقوق-بشر-چونکه-انسان-میزید-کوتاه-حس-خوشبختی-سزای-اوست/a-17281370
روز جهانی حقوق بشر: چونکه انسان میزید کوتاه، حس خوشبختی سزای اوست

