اسدالله هادی، زندانی ۵۴ ساله بند ٣۵٠: فقر و عوارض زندان موجب پاشيدگى کانون خانواده ام شده است. «کارگر برش کار و تريکودوز هستم. تا کار نکنم عايدى ندارم. فقر مالى و عوارض زندان موجب پاشيدگى کانون خانواده ام شده و همسرم بعد از سه سال و نيم تحمل سختى، اقدام به جدا شدن از بنده نموده است.»
اتهام آقاى هادى،ارتباط و فعاليت با سازمان مجاهدين خلق، اجتماع و تبانى اعلام گشته و در دادگاه به پنج سال حبس محکوم ميشود. حکمى که در دادگاه تجديد نظر عينا تاييد شد و درخواست وکيل آقاى هادى براى ارجاع آن به ديوان عالى نيز بى نتيجه ماند.
آقاى اسدالله هادى شانزده آذر سال ٨٨ و در حال فيلمبردارى در ميدان انقلاب از تظاهرات مردمى، به وسيله پليس امنيت بازداشت و به گفته وى سه ماه در محيطهاى مختلف و ناشناخته، در بازداشت بوده که نهايتا با وثيقه به صورت موقت از زندان خارج ميشود.
١۶ آذر در ايران مصادف با روز دانشجو است و در سال ٨٨ مراسم اين روز با تظاهرات دهها هزار نفر از دانشجويان و مردم عادى، در اعتراض به نتايج انتخابات آن سال همراه بود که با خشونت نيروى انتظامى و سپاه پاسدارن سرکوب شد.
منع پوشش خبرى توسط خبرنگاران خارجى و سانسور خبرنگاران داخلى، بار اطلاع رسانى را بر دوش مردم عادى نهاده بود. مقامات ايران با اخلال در سرعت اينترنت و قطع برخى از خطوط موبايل در تلاش براى کنترل اين آخرين شيوه اطلاع رسانى بودند.
آقاى هادى در مورد وضعيت سلامتى خود که از ایران پرس نیوز نقل شده، در زندان مى گويد:
«از زمان حضور در زندان با عارضه قلبى که از زمان بازداشت در انفرادی ٢٠۹ به آن دچار شده بودم، زندگى کردم تا نهایتا بعد از فشار خانواده و دوستان و خطر مرگم، با هزینه خود و خانواده ام به بيمارستان منتقل شدم. بعد از عمل قلب باز دچار عارضه هاى زيادى شدم که باز هم توسط خانواده براى درمانم پيگيرى مى کردم. به درخواست خانواده پزشکى قانونى براى بنده پرونده تشکيل داد اما نه بنده و نه خانواده از محتواى آن مطلع نشديم.
اوایل شهریور ۱۳۹۲ گويا بنده را به درخواست پزشکى قانونى به مرخصى درمانى فرستادند. اما اندکی بعد که مشغول پیگیری و درمان بيماريهاى متعدد قلب و هموروئيد و آرتروز پا و ناشنوايى و عارضه خونريزى و سنگ سازى کليه ام بودم، بنده را به زندان عودت دادند و کار درمانم (ستون فقزات و پا) نيمه کاره مانده است و حال هم از درد کمر و درد پا عاجز هستم.»
اسدالله هادى متولد ٢٣ خرداد ١٣٣۶ در محله مولوى باغ فردوس تهران، مى گويد که دوران ابتدايى را در کنار خانواده خود که از طبقه کارگر جامعه بوده اند، گذرانده است. او دوران بعد از دبستان را به صورت شبانه روزى گذرانده و به صورت همزمان کارگر کارخانه آزمايش بوده است. دوران دانشگاه آقاى هادى که در رشته برق فشار قوى در هنرستان شبانه روزى ديپلم گرفته بود، با پیام #خمینی و آغاز انقلاب فرهنگى در دانشگاه مواجه بوده که مانع ادامه تحصيل وى ميشود. آقای هادی به عنوان یکی از قربانیان #انقلاب فرهنگی در جمهوری اسلامی #ایران، سابقه بازداشت در اوایل سال شصت را نیز در پرونده دارد. وی در سال شصت دستگير و تا بعد از #اعدام هاى دسته جمعى سال ۶۷، بازداشت و فروردين سال ۶٨ از زندان آزاد شده بود.
اين زندانى سياسى باسابقه بند ٣۵٠ در حالى سومين سال بازداشت خود در دومين دوره حضورش در #زندان #اوين را مى گذراند که بازداشت اخيرش پس از حوادث پس از انتخابات سال ٨٨ منجر به وضعيت بحران مالى براى #خانواده و جدايى از #همسر و شرايط ناگوار براى دختر نوجوانش شده است.
#فتنه #نابخشودنی #اوین #بگونه #عدالت #آزادی #قیام

