برگردان از انگلیسی: عارف سلیمی
«اسکار اسدالله مختار برگمین» از جولای ۲۰۱۳، از زمانی که «بنیاد مراقبت الشام» را در شهر زوریخ سوئیس تاسیس کرده و تاکنون، در حال کمک به پناهجویانی است که در شمال سوریه با گرسنگی دست و پنجه نرم می کنند.
در ماههای اخیر، سوریها نه به خاطر درگیریهای روزانه میان طرفهای متخاصم بلکه بیشتر در مناطق محصور شده و به دلیل گرسنگی، تشنگی، بیماری و این روزها اکثر به دلیل سرما جان خود را از دست داده اند. آنها زمانی که دیگر آردی در اختیار نداشتند از عدس برای پخت نان استفاده نمودند و پس از آنکه عدس هم تمام شد، شروع به خوردن گربه، سگ و الاغها کردند. کودکان آنها حتی به خوردن برگ درختان و کارتن نیز روی آوردند.
برگمن، باوجود تمامی مخاطرات و ریسکها همواره میان زوریخ و «غازی عنتب» در ترکیه در حال رفت و آمد است؛ جایی که افرادی را استخدام می کند تا به کمک سایر موسسات محلی غذا و پتو به کمپهای پناهجویان برساند.
او به دلایل امنیتی از افشای نام کمپها خودداری می کند. وی در هفدهم دسامبر ۲۰۱۳ در حالی که شمال سوریه می رفت، تلفنی به سایت «سوئیس اینفو» گفت که بنیاد مراقبت الشام یکی از انگشت شمار موسسات امداد بشردوستانه اروپایی بوده است که مستقیما در شمال سوریه، البته با حمایتهای لجستیکی از داخل ترکیه، فعالیت می کنند.
او عکسهایی را که در طول زمستان طاقت فرسای منطقه از کمپهای مختلف گرفته است .
آقای برگمین شهروند سوئیس می باشد. وی در سال ۱۹۶۴ در هلند به دنیا آمده است. او فارغ التحصیل در رشته رسانه و ارتباطات است و طی سالهای ۱۹۹۹ تا ۲۰۰۹ به عنوان ویراستار و روزنامه نگار مشغول به کار بوده است.
وی میگوید: کمکها را به دلیل هزینه بالایی که دارد از سوئیس تهیه نمی کنیم. اینجا قیمت پتو حدود ۷.۵ فرانک سوئیس است بنابراین جمع آوری و انتقال آنها از چهارهزار کیلومتر آنسوتر در سوریه توجیهی نمی تواند داشته باشد. ما در حال حاضر در ترکیه هستیم و باید به نحو احسن مراتب قدردانی خود را به ترکها نشان دهیم. آنها پذیرای حدود هفتصد هزار پناهجو شده اند و ما نیز همه مایحتاج خود را از اینجا تهیه می کنیم.
در برف و سرما به کمکهای بیشتری نیاز است. در جنگ هیچگونه کمک مالی ای به بچه ها نمی شود. تاحدودی احمقانه به نظر می رسد اما به هرحال واقعیتی است که هست. همه برای آسیب دیدگان گردباد فیلیپین پول می فرستند؛ در عرض دو روز به اندازه ای پول جمع می شود که برای بیش از شش ماه آینده در سوریه کفایت می کند و این در حالی است که سازمان ما با کمبود مالی مواجه است. تنها جهت تهیه مواد اولیه یک سوپ برای عده زیادی به کلی پول نیاز است.
ما تنها سازمان اروپایی هستیم که مستقیما در شمال سوریه، البته با حمایتهای لجستیکی از داخل ترکیه، فعالیت می کند. برای آنکه بتوانی آنجا کار کنی باید چشم و گوشت را کاملا باز نمایی. با افراد محلی کار می کنیم. این کار با خطراتی نیز همراه است. اما گاهی ناچار می شوی با عناصر مسلح غیر حکومتی مواجه شوی و برای آنها توضیح دهی که چه کاری انجام می دهی و بعد به خیر می گذرد.
«کودکان در عکسها همیشه می خندند. گریه نمی کنند. آنها از دیدنت خوشحال می شوند. یکی کفش به پا دارد و دیگری نه و در این هنگام تو با همه وجود تلاش می کنی تا هرآنچه داری ببخشی.»
شبکه خبری بگونه 