نگاهی به اخباری که رسانه های رژيم را پرکرده، نشان می دهد که تشديد لحن دو باند در حال جنگ، وارد مرحله تازه يی شده است. به حدی که می توان گفت هر دو باند شمشيرها را از رو بسته اند. باند رفسنجانی هشدار می دهد کسانی که بر سر راه ادامه مذاکرات اتمی با 5+1 سنگ اندازی می کنند، بايد کنار بروند، والا مجبور به برخوردهای جدی خواهيم بود، مثل کاری که با بابک زنجاني صورت گرفت و اکنون در زندان است. تازه ترين اظهارات از صراحتی بيش از قبل بيان برخوردار است. مثلاً عراقچی، معاون وزارت خارجه روحانی در اظهاراتی که روزنامه حکومتی دنيای اقتصاد امروز چاپ کرده، گفته است: «مشکل اصلی ما کاسبان تحريم هستند» که «بايد دست آنها قطع شود». اين لحن جديد است. همين عراقچی در اظهارات ديگری که تلويزيون رژيم پخش کرده در مورد قرارداد و روند گفتگوهای اتمی کمی بيشتر پرده را کنار زده و با زير سؤال بردن اصل غنی سازی که مرز سرخ ولايت بوده، آب پاکی را روی دست باند رقيب ريخته و گفته است: اولاً رفع تحريمها ممکن است سالها طول بکشد و ثانياً در اين مدت اگر غنی سازی ادامه داشته باشد، با محدوديتهايی همراه خواهد بود. روشن است که اين حرف با شعار غنی سازی حق مسلم رژيم و مرز سرخ است خيلی تفاوت دارد. اين رويکرد در اظهارات خود حسن روحاني و پدرخوانده اش رفسنجانی هم اين روزها به وفور ديده می شود. وعدهٴ زندان کردن و قطع دست به باند رقيب لحن تازه يی است که نشان می دهد سردمداران باند رفسنجانی شمشيرها را از رو بسته اند.
در مقابل به نظر می رسد که باند خامنه ای دچار تجزيه شده است. گروهی يا در سکوتند يا قرارداد اتمی را تأييد و پشتيبانی می کنند. ولايتی و آخوندهای دانه درشت و مراجع حکومتی از اين جمله اند. اينها معتقدند که پيروان واقعی ولايت هستند، چرا که خامنه ای خودش قرارداد اتمی و تيم مذاکره کننده رژيم را تقدير و تشويق کرده است. اما گروه ديگر آنهايی هستند که دولت حسن روحانی و مذاکرات اتمی و قرارداد امضا شده ژنو را به شدت مورد حمله قرار می دهند، معتقدند که اين قرارداد ذلت بار و نابودکننده عزت نظام بوده است. می گويند در اين قرارداد همه چيز (يعنی اتمی) را داده ايم و بسيار اندک گرفته ايم. اينها باند رفسنجانی و دولت روحانی حتی به نام مورد حمله قرار می دهند و اتهاماتی را به آنها می زنند که در نظام ولايت فقيه برابر با محاربه است و حکم اعدام دارد. مثلاً در چند هفته اخير آنها را «مواجب بگير» «سکولار» يا «هموارکننده» راه دشمن لقب داده اند، يا آن چنان که در يادداشت روز اخير کيهان شريعتمداری ديديم، روحانی را با ذکر نام «واداده» در مقابل غرب خوانده اند. اين گروه دولت روحانی را آن چنان که در شمارهٴ امروز جوان، ارگان بسيج ضدمردمی ديديم «ديپلوماتهای خندان» توصيف می کنند که «اعتبار و حيثيت نظام» را «به حراج گذاشتنه اند». پس به نظر می رسد که اين گروه هم شمشيرها را از رو بسته اند.
حالا سؤال اين است چه شده که باندهای نظام جنگ را به اين مرحله رسانده اند؟ چه شده که کار به تجزية باند خامنه ای و ظهور دار و دسته يی کشيده که گويا در مقابل خود خامنه ای هم ايستاده اند. رفسنجانی اخيراً بر اين نکته تأکيد کرد و امروز هم روزنامه حکومتی ابتکار به نقل از آخوند غرويان اين گروه را که قرارداد ژنو را نفی می کنند، «در مقابله و تقابل» با خامنه ای توصيف کرده است.
چرا کار به اين جا رسيده که هر دو باند شمشيرها را از رو ببندند؟ جواب اين است که با عبور از روز اجرايی شدن قرارداد و آغاز مرحله مذاکرات با 5+1 برای رسيدن به قرارداد نهايی، ديگر شتر سواری دولا دولا برای طرفداران سرکشيدن زهر امکانپذير نيست. دولت روحانی بايد برای پيشبردن مذاکرات موانع سر راهش را کنار بزند و در مقابل وحوش باند ولايت نيز که منافع خودشان را به شدت در خطر می بينند، بايد در همين مرحله تمامی تلاش را برای حفظ منافعشان به کار گيرند. به اين علت است که جنگ ميان اين دوباند به چنين درجه يی از شدت رسيده و البته باز هم هر روز شديدتر خواهد شد و نظام ولايت را در گرداب بيش از پيش فرو خواهد برد.
#رفسنجانی #ولی_فقیه #خامنه_ای #آخوند #روحانی #بابک_زنجانی

