برای بزرگداشت شهدای نوزده بهمن

ای جهان باز از آن صبح سیهکار بـگو
باز از بهمن سرخ، کاکـل خونبار بـگو
از صــدای تبـرونـالـه ی شــمـشاد بـگو
ازشـکـست کمـرسـرو،از آن یــار بـگو
زان گل سرسبد باغ که چید پنجه ی کین
از سیاوش که به خون خفت دگرباربگو
یادی از اشرف ما اشرف دوران بنـما
از زنـانـی که وفـا دار ســر دار بـگو
ازیلانی چو موسی که دریدند دل نیل
تخت فرعون بلرزانده به تکرار بـگو
بهمن ازبرف سفیداست وسکوتش زیبا
وای زان جنگ سحرگاه،زایلغاربـگو
بهمن آبستن آن حادثه بود ای گردون
تـونپـاشیده زهم،رمزدرین کـار بـگو
نام هرگل که درآن روزبه باغ پرپرشد
گر چه حک بردل ما،برسربازاربگو
خرّم است باغ شهیدان وطن زینهمه گل
نامشان بهرتبرّک ،خفته وبیـدار بـگو
میترا پورفرزانه