درست است که علائق قره العين عمدتاً در زمینهٌ الهیات بود و خواست هایش مذهبی(بهایی)، ولی درعمل، او به عنوان یک زن برای فرصتی مبارزه کرد تا بتواند موجودیت و فردیتی مستقل پیدا کند.
پای از گليم سنت فراتر بگذارد. برای خود بیندیشد. استدلال کند. آزادی عقیده داشته باشد. باورهایش را انتخاب و بیان کند. صاحب کرامت انسانی و حقوق مدنی باشد و البته این همه در حکم معارضه با جایگاهی بود که سنت برای زن قایل بود.
شعری از او؛
تا كي و كي پند نيوشی كنم؟
چند نهان بلبله پوشی كنم؟
چند ز هجر تو خموشی كنم؟
پيش كسان زهد فروشی كنم؟
تا كه شود راغب كالای من.
خرقه و سجاده به دور افكنم
باده به مينای بلور افكنم
شعشعه در وادی طور افكنم
بام و در از عشق به شور افكنم
بر در میخانه بود جای من.
این متن بخشی از سخنرانی دکتر فرزانه میلانی در هفدهمین کنفرانس سالانه انجمن هنر و ادب ایران در لندن است.
#طاهره_قره_العين #زن #شاعر
شبکه خبری بگونه 