هشت مارس،روز من است
روز توست
روز زن است
بر سرکوب شدگان تاریخ
برتابوشکنان جوان
برمادران پیر
برزنان سرکش سی ساله ی اخیر
این سیاه جامگان معترض
از تولّد تا مرگ
در ایران زن ستیز
مبارک است
برزنانی که در صف سنگسار نشسته
وهرشب کابوس سنگ دیده اند
بر زنان تن فروش
که در جستجوی محّبت و نان
آغوش خود به غریبه می سپرند
بردختر بجّه های خیابانی
که پشت ویترین های اسباب بازی
عروسک را آه میکشند
بر زنان شورشی
که پشت میله ها
تصویرآرزویشان
با فرود هر تازیانه خط خطی میشود
و در شطّ خونشان
گل وحشی کینه نشا می شود
بر مادرم که پدر، زن دیگری را
همسنگ او چون آینه ی دق برابرش نشاند
ومادر دور از نگاه ما
هرروز قطره ای زهرحقارت درکام خودچکاند
وروزی مسموم از خواب برنخاست
بر مادرم هر چند که دیر، مبارک است
بر دخترانم که شیردل
حرمت دانشگاه را فریاد می کنند
کتک می خورند،
فحش می شنوند
ودر زیر دست جلّاد
مرگ بر دیکتاتور را تکرار می کنند
مبارک است!
در فضای اینچنین سنگین
این روز برزنان مقاوم برچوبه های دار
در گوشه گوشه ی این خاک لاله خیز
مبارک است
یک روز سنبلیک برای زن
این پایان کار نیست
ما از شعار گذشته ایم
هر روزمال ماست
زن و مرد در کنار هم
شانه به شانه
نه یک گام پشت سر
ای خدایان ناخدا
انسان را در صف وحوش
باچشم حیوانی خود
نر و ما دّه ننگرید
میانشان دیوار بهر چه میکشید؟
بشنوید صدای تیشه را
دست ها اگر چه به زنجیر
امّا در هم گره
پرتوان
سد را شکسته اند
سیل خشمگین می رسدزراه
تا بساط خداییتان را برچیند اززمین
میترا پورفرزانه
شبکه خبری بگونه 