آخوندهای ايران به همان اندازه قبل مشتاق هستند که عدالت را در انتهای طناب دار جستجو کنند.رژيم ايران امسال تا کنون 176 مرد و زن را اعدام کرده است. برخی از آنها در بالای يک جراثقال ساختمان سازی بدار آويخته شدند. آمار حلق آويز طی سال گذشته افزايش تندی داشته است، و آخوندها حکم طناب دار را برای 500تا 625تن از محکومين صادر کردند. اين هم از اميد به يک ايران منعطف تر توسط حسن روحانی، که ماه ژوئن گذشته به رياست جمهوری برگزيده شد.
حکم مرگ برای جرمهايی که در جاهای ديگر مستحق اعدام شناخته نمی شوند صادر می شود. سرنوشت افشين دروازی در ماه دسامبر گذشته همين بود. هادی راشدی و هاشم شبانی آموری، از اهالی کوههای زاگرس ايران، به دليلی جرمی به نام ”محاربه با خدا“ به دارآويخته شدند. اين اسم مستعار فعاليت عليه رژيم است.
فرزانه مرادی، که در کودکی ازدواج کرده بود، تحت اجبار به قتل همسر خود اعتراف کرد. بنا به گفته شورای حقوق بشر سازمان ملل، او تلاش کرد اعتراف خود را پس بگيرد، ولی دادگاه اجازه چنين کاری را نداد. پرونده مختومه اعلام شد. او در تاريخ 4مارس در زندان اصفهان بدار آويخته شد.
حتی کره شمالی، که در آن خشونت يک ورزش ملی است، برخی اوقات با شليک گلوله ای به سر، مرگ سريع را به محکومين اعطا می کند، به جای آن که يک پايان دردآور را در حالی که مانند ماهی که در انتهای قلاب تلو تلو می خورد به محکومين تحميل کند.
شبکه خبری بگونه 