10169151_10200850009972708_287007354_n

دهها تن از آخوندهای حکومتی در حوزه قم طی نامه يی خطاب به خامنه ای از پيامدهای عقب نشينی های پياپی رژيم و به اصطلاح زياده خواهيهای طرف مقابل در مذاکرات اتمی ابراز وحشت کردند. اين گروه، در نامه خود که در کيهان خامنه ای (سه شنبه ۲۶فروردين) چاپ شده، بدون ذکر نام، رفسنجانی و روحانی را تحت عنوان کسانی که «دوام آوردن بدون آمريکا را ممکن نمی ديدند» مورد حمله قرار داده و هشدار داده اند که اينها می خواهند «به نام عقلانيت سياسی تسليم را به باور ملی تبديل کنند».
آخوندهای حوزه قم در ادامه نامه خود به خامنه ای، با سوز و گداز از زهرخوران اتمی نوشته اند: «چندی است که موضوع انرژی هسته ای، به بهانه جديد نظام سلطه برای درافتادن با نهضت و نظام اسلامی، بدل شده است. دولت يازدهم دست به تدبير جديدی زد و گفت و گو ها را به توافقنامه ژنو ختم نمود. ولی ما مانند حضرت عالی به مذاکره خوش بين نيستيم» نويسندگان نامه سپس به بيان دلايل بدبينی خود پرداخته و از جمله می نويسند: «اين که مطابق اين توافق خود را تا انتهای گام اول از عمده برگه های برنده محروم ساخته ايم، اين که در اين توافقنامه تاريخی هيچ تصريحی بر حق هسته يی خويش نکرده ايم، اين که با پذيرش عبارتهای مبهم راه توافق را به ضرر خويش و به نفع دشمنی که سلاح تحريم به دست گرفته متزلزل کرده ايم، اين که در انتهای گام نهايی تنها تعليق بخشی از تحريمها که تحريمهای هسته يی است وعده داده شده، اين که حقوق مطلق پذيرفته در معاهده ان.پی.تي را محدود کرده ايم، اين که در اين توافقنامه بازرسيهای فراتر از معمول و ارائه اطلاعات وسيع راهبردی را پذيرفته ايم، اين که شرايطی پديد آورده ايم که به دشمنان اجازه طرح مسائلی چون توان موشکی کشور، پشتيبانی از حزب الله لبنان، اتهام نقض حقوق بشر، موضعگيری در جنگ سوريه و… را داده ايم. و از طرفی نيز به رغم ادعای گشايش در عرصه ديپلوماسی با اهانتها و تهديدهای مکرر آمريکا به حمله نظامی و مخالفت صريح آنان با حضور ايران در اجلاس ژنو۲ روبه رو شديم».
اين دسته از آخوندهای حوزه در قسمت ديگری از نامه خود به خامنه ای، بار ديگر روحانی و اعضای دولت او را مورد حمله و نيش و کنايه قرار داده و می نويسند:
«در کنار اينها ديدارهای وزير خارجه ايران با همتای آمريکايی خود، گفتگوی تلفنی رئيس جمهور محترم با رئيس جمهور جنايتکار آمريکا و اين که قبل از جلسه مهم مذاکرات، خزانهٴ کشور را خالی اعلام کنيم، پس از تهديد به روی ميز بودن گزينه نظامی بگوييم آمريکا با يک بمب می تواند توان تسليحاتی ما را به کلی نابود کند، آنگاه که دشمنان از تلقی مؤثر افتادن تحريمها شادمانی می کردند، با ايجاد صف های طولانی تصوير يک کشور قحطی زده را به نمايش در آوريم. يا مکرراً کشور را در معرض انواع بحرانها معرفی نماييم، نشان از تعجيل در تحليل تصميم دارد که بر نگرانی ها می افزايد».

#ایران #سرنگونی #قیام #بگونه