روزنامه بریتانیایی “گاردین” در گزارشی از گسترش شدید فروش و مصرف “کریستال” یا “شیشه” در تهران خبر داده و نوشته است که این ماده مخدر «در همه جای تهران پیدا میشود» و فروشندگان آن با پرداخت رشوه از دست پلیس نجات مییابند به طوریکه در مقابل کشف هر آشپزخانه تولید شیشه، آشپزخانه دیگری آغاز به کار میکند.
در این گزارش که روز سهشنبه (۲۳ اردیبهشت-۱۳ می) و به قلم “رامیتا نوایی” منتشر شده، آمده است که هماینک «شیشه جای هرویین را در مقام دومین ماده مخدر محبوب در ایران گرفته» هرچند که تریاک همچنان در صدر این فهرست قرار دارد.
این گزارش با اشاره به اینکه «در سال ۲۰۱۲ ایران چهارمین کشور بزرگ واردکننده “پزودوافدرین”، ماده اصلی شیمیایی در تولید شیشه بوده است»، میافزاید که بر اساس تحقیقات انجام شده توسط “سازمان بهزیستی” در ایران، «بیش از نیمی از شهروندان تهرانی بین ۱۵ تا ۴۵ ساله حداقل یک بار مصرف شیشه را امتحان کردهاند».
نویسندهی “گاردین” در عین حال، معضل اعتیاد را یک مشکل قدیمی در جامعه ایران میخواند و در ادامه به صحبتهای چندی قبل عبدالرضا رحمانی فضلی، “وزیرکشور رژیم” اشاره میکند که گفته بود «شش میلیون ایرانی با مشکل اعتیاد درگیر هستند».
“پیوند”، یکی از فروشندگان شیشه در مرکز تهران هر گرم از این ماده را حدودا ۵ دلار میفروشد و اگرچه تاکنون بارها توسط پلیس دستگیر شده اما هر بار با پرداخت رشوه از بازداشت رها شده است.
این پسر نوجوان به “گاردین” میگوید: «همه نوع افرادی شیشه میخرند. بیشتر مشتریان من بچههای معمولی مثل خودم، دانشجوها و کارمندان ادارهها و شرکتها هستند. اما بچهپولدارها هم آن را میخرند و من جنس را به در منزل یا ماشینشان میرسانم.»
وی ادامه میدهد: «شیشه از هرویین گرانتر است و بین جوانها به عنوان یک ماده مخدر لوکس شناخته میشود و مصرف آن کاری شیک به حساب میآید.»
یکی از دوستان و در عین حال مشتریان پیوند نیز میگوید: «من شیشه را دوست دارم چون از هرویین قویتر و در عین حال، امنتر است و احتمال “اوردوز” هم ندارد.»
“بیژن”سه سال قبل، فروش مواد مخدر سنتیتر مثل هرویین و تریاک را کنار گذاشت و به فروش شیشه روی آورد. او که در توضیح دلیل این کار میگوید: «شیشه ارزان و ساخت آن نیز آسان است. برخلاف هرویین، شما لازم نیست که با افغانستان و واسطههای آن معامله کنید و از آنجایی که با عدهی کمتری طرف هستید، احتمال بازداشتتان نیز کمتر است.»^
او کارگاه تولید شیشهاش را در یک شهر قدیمی و صنعتی در خارج از تهران راه انداخته است. محلهای قدیمی و دورافتاده که در آن حتی خواربارفروشیها هم در کنار شیر و پنیر، بستههای کوچک تریاک میفروشند. بیشتر ساکنان این محل یا بیکار هستند و یا کارگران روزمزد. در سالهای اخیر مهاجران افغان غیرقانونی نیز به اینجا آمدهاند. با وجود آنکه بیژن، مواد تولیدیاش را تنها به فروشندگان تهران میفروشد، اما تغییر مصرف مواد در همین شهر کوچک به سوی مصرف شیشه، نشانهای از تبعیت سایر نقاط کشور از تهران است.
به نوشته “گاردین”، دوران ریاست جمهوری محمود احمدینژاد اگرچه با تحریمهای بین المللی علیه برنامه هستهای حکومت تهران و سقوط چشم گیر ارزش ریال همراه بود اما «تجارت پر رونق داروهای غیرقانونی و مواد مخدر هم در این مدت به شدت گسترش یافت».
“بیژن” از پرداخت رشوه به پلیس برای نادیده گرفتن معامله شیشه خبر داده و میگوید: «این کشور، کشور روابط است. به محض اینکه با چند کلهگنده آشنا باشی، همه مشکلات حل میشود.»
او هیچ عذاب وجدانی درباره کاری که انجام میدهد ندارد و تقصیر خرید و فروش شیشه را به گردن حکومت میاندازد و میگوید که مجبور است در چنین کشوری زندگی کند.
منبع: تقاطع
#ایران#موادمخدر#بگونه #
شبکه خبری بگونه 