متن نامه :
در یک ماه گذشته در دانشگاه شهر کرد دو مورد آتش سوزی و یک مورد نشت گاز در خوابگاه خودگردان دانشجویان اتفاق افتاد.
شاید در نگاه اول این مسائل اتفاقی و ستلزم توجهات فنی و امنیت محیطی باشد ولی اگر کمی با جو دانشگاه شهرکرد آشنا باشید، این اتفاقات وجوه دیگری نیز پیدا خواهد کرد:
سه روز قبل از این اتفاق (آتش سوزی در خوابگاه)، جمعیت هلال احمر دانشگاه شهرکرد درخواست برگزاری مانور آموزشی اطفاء حریق و آمادگی در برابر زلزله با شرکت دانشجویان و سازمان هلال احمر استان را به مسئولین دانشگاه ارائه داد. مسئولین دانشگاه به دلیل مختلط بودن، تداخل با ساعت نماز و ایجاد سر وصدا در سطح دانشگاه با طرح ارائه شده مخالفت کرده و اجرای طرح را به صورت بسیار کوچکتر و تفکیک شده به ترمهای بعدی موکول کردند.
هنگام آتش سوزی در دانشگاه شهر کرد، دانشجویانی که تلاش میکردند برای نجات جان خود و دوستانشان آتش را مهار کنند با کپسولهایی رو به رو شدند که هیچکدام طرز استفاده از آن را آموزش ندیدهاند وحتی دانشجویانی که به صورت شخصی آموزشهای لازم را دیده بودند به دلیل تاریخ گذشته بودن کپسولها نتوانستند کاری از پیش ببرند. مسئولین و حراست دانشگاه به منظور جلوگیری از خبررسانی، مانع فیلمبرداری دانشجویان شدند. دانشجویانی که اتاق آنها طعمه حریق شده تا دو روز اجازه دسترسی به وسایل خود را پیدا نکرده و بعضا در سطح پارک دانشگاه شب را گذراندند.
به راستی چرا مسئولین و حراست دانشگاه حتی در شخصیترین مسائل دانشجویان برای خود حق دخالت قائل میشوند ولی در قبال جان دانشجویان هیچگونه مسئولیتی قبول نمیکنند؟
#ایران #دانشجویان #بگونه
شبکه خبری بگونه 