رژیم آخوندی به رغم اختصاص۲۶ ارگان و نهاد که تحت عنوان اعمال مقررات ارتجاعی و قرون وسطایی شریعت آخوندی به سرکوب وحشیانهٴ زنان می پردازند و به رغم مزاحمتهای روزانه برای زنان توسط گشتهای سرکوبگر، هراز چندگاهی ناگزیر می شود به شکست طرحهای سرکوبگرانه اش و مقاومت زنان در برابر فرهنگ ارتجاعی آخوندی اعتراف کند.
با وجود تمامی تلاشهای سرکوبگرانه و به اصطلاح فرهنگی، رژیم نتوانسته است ارزشهای خود را بر جامعه و به ویژه زنان و جوانان تحمیل کند.
زنان و جوانان همواره راه گریزی برای مقاومت در برابر فشارهای رژیم آخوندی داشته اند و مقاومت در برابر مقررات آخوندی در خیابان، کوچه و بازار ادامه داشته است.
خواست زنان و جوانان ایران برای تغییر، آن چنان واقعی و قوی بوده که تمامی محدودیتها، بربریت نظام آخوندی، خشونت روبه افزایش و تبلیغات گوش خراش بوقهای آخوندی را بی حاصل ساخته است و عملاً دستگاههای مبلغ فرهنگ آخوندی را با شکست و بن بست مواجه ساخته است.
در راستای همین شکست است که آخوند امامی کاشانی امام جمعه نمره موقت رژیم در تهران، در ارتباط با مقاومت زنان و دختران فغانش به آسمان بلند است وبا فرافکنی آخوندی نسبت به مردان و زنان و از این که زنان و دختران در اینترنت فعالیت دارند شکوه و شکایت می کند و می گوید ”وقتی عفت بود و حجاب بود دیگه مردی هوس باز نمی شه یا زنی هوس باز نمی شه یا فلان دختری نمی آد با اینترنت تماس بگیره“.
ملاحظه می شود اضافه بر فعالیت اجتماعی زنان درجامعه، چطور این آخوند خمینی صفت از تمدن و پیشرفت فرهنگ معاصر هراس و وحشت دارد که با فرهنگ لمپنی آخوندی مردان و زنان کشور را مورد اهانت قرارمی دهد و فعالیت اجتماعی زنان از طریق اینترنت را نیز برخلاف مقررات و شرع آخوند ساخته می داند.
آخوند امامی کاشانی از این جهت از فعالیت اینترنتی زنان و دختران در هراس است که نظام آخوندی و فرهنگ منحط و عقب افتاده آن بویی از پیشرفت و مدنیت جهان معاصر ندارد و اساساً پیشرفت با فرهنگ ارتجاعی و بربریت نظام ولایت فقیه در تضاد و تعارض است. آخوند مرتجع محدودیت و شقاوت علیه زنان را جزو افتخارات نظام وحشی ولایت فقیه می داند و حساب وحشی گیری آخوندی را به حساب تمدن بشریت معاصر و ”اسلام“ می گذارد و می گوید: ”کجا بهتر پیدا می کنید مثل تمدن اسلام (اسلام آخوندی و خمینی) که دختر و پسررا چنین محدودمی کنه“.
با تمامی این توجیهات ارتجاعی و سرکوبگرانه نسبت به زن و با تمامی این توجیهات ضدانسانی در رابطه با مردم ایران، مقاومت زنان و دختران میهن تمامی تمهیدات سرکوبگرانه رژیم را به بن بست کشانده است و از این بابت است که آخوند امامی کاشانی و همگنان مرتجع و سرکوبگرش در نظام آخوندی فغانشان به آسمان بلند است.
صادق زیباکلام یکی از عناصر وابسته به باند رفسنجانی روحانی به هزینه های سرسام آور ۲۶ نهاد به اصطلاح فرهنگی رژیم در راستای سرکوب زنان و شکست این نهادهای سرکوبگر اعتراف می کند و در روزنامه شرق ۲۷اردیبهشت ۹۳می نویسد: ”قبول دارم وضعیت حجاب نسبت به ۱۰ ماه پیش خیلی خراب و هولناک شده است! ما در کشور یک، دو جین -و خیلی بیشتر- نهاد، شورا، بنیاد و سازمان داریم که کارشان تبلیغات فرهنگی و اشاعه فرهنگ دینی از جمله حجاب است. سازمان تبلیغات اسلامی، صدا و سیما، شورای انقلاب فرهنگی و یک، دو جین نهاد متولی فرهنگ میلیاردها تومان بودجه هم دارند و برخی از آنها دارای هتل، بانک و کارخانه های هستند که درآمدهای آن مؤسسات را هم مستقیماً خرج امور فرهنگی و تبلیغاتی می کنند. به عبارت دیگر به ازای هر یک تومان که وزارت ارشاد بودجه دارد، دهها برابر آن در اختیار این۲۶نهاد فرهنگی و تبلیغاتی دیگر است“.
طبعاً بن بست رژیم در سرکوب زنان نیز از بن بست رژیم در تمامی زمینه ها و بحرانهای اقتصادی و اجتماعی دیگر که رژیم مواجه با آن است جدا نیست و با سایر بحرانهای رژیم ارتباط دارد.
بن بست رژیم درسرکوب زنان نمادی از بن بست همه جانبه رژیم است که در مرحله سرنگونی ذاتی نظام قرون وسطایی رژیم ولایت فقیه است.
#ایران #زنان #سرنگونی#بگونه

