نيكولاي شوُون
يك سرباز.سربازي تحت فرمان ناپلئون بناپارت. وفادار و متعصب.كسي كه براي دفاع از امپراطورش هفده بار مجروح شده است. او كيست؟
Nicolas Chauvin.
نيكولاس شوون حتي پس از بازنشستگي، بي وقفه و با شور و شوقي وصف ناپذير از شكوه و عظمت پيشوايش، ناپلئون حرف مي زد. جالب اينجاست، كه با وجود عدم محبوبيت بْناپارتيسم، در فرانسه بعد از ۱۸۱۵ شوون هنوز يك هوادار پر حرارت بود و بيشتر در لباسي با نماد امپراتور معزول ديده مي شده، بخاطر همين هم مضحكه ي عام و خاص شده بود. در سال۱۸۳۱در نمايشنامه اي اسم نيكلاس شوون را به شخصيتي دادند كه ناپلئون را مثل بْت مي پرستيد!
بعد ازآن بود كه نام شوون تداعي كننده ميهن پرستي افراطي شد. امروزه ما با افزودن پسوند «ايسم» به اين نام واژه ي پسوند «شوونيسم» را به معني ملي گرايي افراطي به كار مي بريم.
«شوونيست» هم به كسي گفته ميشه كه نسبت به كشور، خاك نژاد و يا جنسيتش تعصبي كوركورانه دارد.
شوونيسم يك پديده اجتماعي است كه در دوره رقابتهاي مليتي در اوايل قرن نوزد هم خيلي رواج داشت. و به وسيله رسانه هاي جمعي بخصوص روزنامه هاي ارزان قيمت مورد توجه قرار مي گرفت.
شوونيست ها حس ملي گرايي را تشديد مي كردند و باعث گسترش تنفر از اقليت ها و ساير ملت ها مي شدند. كه در بسياري موارد هم با نژاد پرستي هم همراه مي شد.
حالت پيچيده شوونيسم ، شوونيسم ايدئولوژيك ، يعني برتر دانستن نوع تفكر انديشه ها و سرانجام ايده آل هاي خود نسبت به ديگران است.
فرق شوونيسم با ناسيوناليسم چيست؟
شوونيسم با ناسيوناليسم يا ملي گرايي تفاوت عمده اي دارد.
ناسيوناليسم مثبت تكيه بر عناصر ملي براي پيشرفت و ترقي است. ملي گرايي اگر با تكيه بر اشراكات فرهنگي بين اقوام يك جامعه باشد مفيد است. و با عث تقويت همبستگي و تعلق خاطر سرزميني همكاري و رابطه ي حسنه بين افراد ملت ميشود. در صورتيكه شوونيسم به معني شيفتگي به شكوه و عظمت گذشته است و اشك ريختن براي آن شكوه و عظمت از دست رفته، نوعي مشغوليت ذهني كه هيچ تاثيري در پيشرفت و تغييري در دنياي امروز ندارد.
شونيسم اقوام يك ملت را از هم جدا مي كند. حقوقشان را ناديده مي گيرد و موجب برقراري روابط خصمانه بين آنها مي شود.
استعمارگران در موارد بسياري با ناسيوناليسم (ملي گرايي) به مقابله پرداخته اند امّا از شوونيسم استقبال كرده اند. چون مردم يك جامعه را به تفرقه و جدايي سوق ميدهد. احساسات شوونيستي عوارض اخلافي نكوهيده اي مثل كبر، غرور، نديدن عيب خود ، توهين و تحقير ديگران را به همراه دارد. در صورتيكه هر انساني به دور از نژاد و مذهب و رنگ تنها بخاطر انسان بودنش قابل احترام است. و قضاوت در باره اشخاص بايد بر اساس بررسي انديشه ، گفتار و كردار آنها باشد و نه چيز ديگري، اشعار، ضرب والمثلها و پندهاي فراواني در همين رابطه در فرهنگ و ادبيات ايراني رواج دارد و گوياي اين واقعيت است كه فرهنگ غني ايراني از نژاد پرستي و تحقير اقوام و ملل ديگر مبراست. يكي از اين اشعار بر سر در سازمان ملل هم نقش بسته است:
بني آدم اعضاي يك پيكرند كه در آفرينش ز يك گوهرند
چو عضوي بدرد آورد روزگار دگر عضو ها را نماند قرار
#ایران #شوونیسم#بگونه
شبکه خبری بگونه 