الشرق الاوسط – به قلم عبد الرحمن الراشد – سردبير تلويزيون العربية
جهان با رويدادهاي اخير غافلگير شد، چرا كه فكر مي كرد نيروهاي عراقي كه مجهز به مدرنترين سلاحها هستند و بالاترين سطح آموزش را ديده اند، اين قدر سطحشان پايين نيست كه بشود براي تأمين سلامت رژيم با آنها جنگيد. اما وقتي كه نيروهاي مالكي ضمن چند ساعت در موصل، همچون ماست وارفتند، بسياري ضعف فرماندهي هاي اين نيروها را باور نكرد، تا وقتي كه به دنبال سقوط پي در پي شهرها و پايگاههاي نظامي و منافع دولتي به طور سريع، اين امر به اثبات رسيد.
اين رويدادها بارديگر اثبات كرد كه علت در رهبري نوري المالكي است. وي نخست وزيري نادان و قدرت طلب است كه همه اختيارات را در دست خود نگه داشته است. فردي است كه دركي از مديريت ندارد، ضمن اين كه همزمان وزيران خودش را از اختياراتشان محروم ميكند. از جمله حماقتهاي امروزش اين كه به دشمنانش حمله مي ند و آنان را تحريك مي كند كه به طور دسته جمعي عليهش بشوند، امري كه منجر به جنگي گسترده تر و فروپاشي تمام عيار رژيم مي شود. اينجا نقش ايران به عنوان حامي اين رژيم برجسته مي شود. آيا رژيم ايران واقعا حامي است يا در طمع دومين كشور نفتخيز جهان است؟ ما نبايد طرحهاي فرقه گرايانه را باور كنيم: يعني بگوييم كه ايران دولت مالكي را به حكم رابطه شيعي حمايت خواهد كرد. اين كشور در اختلاف شديد و مستمر آنهم در طول ساليان با جمهوري شيعه آذربايجان به سر برده است، در حالي كه با تركيه سني روابط خوبي دارد.
…
در شرايط جديد، مطمئنا ايران براي پشتيباني رژيم عراق مداخله خواهد كرد، اما حجم مداخله چقدر است و مقاصد واقعي كدامها هستند؟ بعيد است كه تانكهاي ايراني ا در خيابانهاي بغداد ببينيم، مگر در وضعيت فروپاشي كامل. همين طور عراق، بر خلاف سوريه، به عنوان يك توليد كننده نفت، يك كشور استراتژيك و حياتي براي جهان صنعت است، و در نتيجه تغيير تعادل منطقه يي آن بدون اين كه قدرتهاي بزرگ را به صحنه بكشد، سهل نخواهد بود.
مطمئنا درست از روز بعد از سقوط موصل ايران براي حمايت از مالكي در فرماندهي و جنگ توسط شبه نظاميانش شتافت. اين البته دايره سؤالات و پيش بيني ها را گسترده تر مي كند: آيا ايران قدرت عظيم براي استمرار را داراست؟… آيا توان تحمل ريزش خوني و مالي ماجراجوييهايش هم در سوريه و هم در عراق را دارد؟… ما معتقديم كه اين اولا در گرو حجم و زمان منازعه عراقي عراقي است (بين خود عراقيان) است و ثانيا بستگي دارد به مقاصد رهبري ايران، اگر كه در آشوب از طريق مرزها فرصتي براي كنترل بيابد. به ويژه اين كه فرماندهي پاسداران انقلاب، اشتهاي بسياري براي توسعه طلبي دارد. و اين امر به نظر من باعث خواهد شد كه عراقيان اختلافات فرقه يي خود را كنار بگذارند و بر بشورند و منازعه بين دو همسايه را مانند گذشته برخواهد انگيخت.
بايد به خاطر داشته باشيم كه آينده عراق از 22 سال پيش، بعد از شكست عراق در كويت و فروپاشيدن آن قدرت عظيمش، و سپس خروج نيروهاي آمريكايي از كشور، و قرار گرفتنش در حاكميت يك گروه در يك شرايط سياسي ناآرام، به اين آشوبي كه امروز شاهدش هستيم رابط دارد. و هنوز هم وضعيت غير متعادل است و غير قابل ادامه اما نمي دانيم كه رويدادها چه سمت و سويي خواهند داشت. اكنون شاهد فصل موقت ديگري هستيم. اگر ايران دخالت كند، چه براي پشتيباني و چه براي اشغال، اخلال عظيمي در امنيت منطقه يي ايجاد خواهد شد
ترجمه از محمد اقبال
http://www.aawsat.com/leader.asp?section=3&article=775805&issueno=12984#.U57lgbFS5op
#ایران # عراق #بگونه
شبکه خبری بگونه 