10431677_317598371733742_8679626234137147738_n

یوسف کم کشته باز اید به کنعان غم مخور
واقعا درک چنین جریان خیلی سخت است که فرزندت صبح به دانشگاه برود و الان که پانزده سال از آن گذشته هنوز چشم به راه پاره تنت باشی که به خانه باز گردد
هر روز هر شب هر لحظه که صدا زنگ در بیاید خدایا خدایا سعیدم باشد وقتی در را باز کنی ……. واقعا سخت است من که یک فرزندم را این رژیم اعدام کرده و یکی دیگر را حکم ظالمانه اعدام داده است درکت میکنم اما احساسم این را میگوید که وضعیت تو مادر چشم به راه سخت است چون من اطمینان دارم کی بهرام اعدام شده و دیگر بر نمیگردد و و چشم به راه شهرام هستم شاید جای خالیه بهرامم را پر کند هر چند جنازه بهرام را هیچ وقت ندیدم و اکنون یک سال است به علت فلج شدنم بعد سکته کردن در زندان هنگام خبر اعدام بهرام و تصادف شدید بعد از ترخیص از بیمارستان نتوانسته ام شهرام را هم ببینم و در دلم اتش زبانه میکشد اما با شنیدن درد و رنج خانواده زینالی واقعا درد و غمم چند برابر شده
از خداوند متعال میخواهم که هر چه زود تر فرزند عزیزتان و شهرام من هم به خانه باز گردند و روشنایی چشمان پر از اشکمان شوند اگر میتوانستم شخصا به دیدار این خانواده عزیز میرفتم اما متاسفانه توان جسمی ام را از دست داده ام
تا با همدردیم لا اقل در کمی از دردتان شریک میشدم
قدمخیر فرامرزی مادر شهرام احمدی
#ایران #نامه #مادر #زندانیان_سیاسی_عقیدتی #اعدام #سعیدزینالی #بگونه