به نام خدا
بیانیه مهم
و اما و اما – میخواهم در این شرایط یعنی در شرایط سخت اقتصادی جامعه امروز ، بویژه در امر معاش مهمترین مطلب را با ملت بزرگ ایران و دوستان خوبم در میان بگذارم .
دوستان – من طی 13 سال ، شاید صدها هزار زندانی را دیدم . البته درست نمیدانم ، شاید بیشتر ! بسیار انتقال شدم . از این زندان به آن زندان ، اوین در بندهای مختلف . زندان رجایی . زندان قزلحصار . انفرادی ، عمومی ، همه جور آدم را دیدم . اتاقهای مملو از زندانی . کوریدور های مملو از زندانی ، راه پله های مملو از زندانی . حتی جلو توالت ها و . . . . تراکم به قدری که تا 5-6 برابر ظرفیت روی هم تلمبار میشدند . سلول هایی را دیدم که 22 نفر در آن محبوس بودند . با دست و پای شکسته ، با سرهای پانسمان . . . چه بگویم ؟! از شاه و گدا ، نیازمند و غنی . چه سرنوشتها دیدم . چه سرنوشتها شنیدم . صدها هزار و ملیونها قربانی رژیم نامشروع ! – میدانید که پرونده های قوه فاسد و ناکارآمد قضاییه طی 35 سال به حدود 600 ملیون فقره نزدیک است! –
چه ظلمها ، چه مظلومیت ها ، چه موادها که پخش میشد ، چه پولهای کلان که به جیب حفاظتها می رفت و . . .
چه خانه های ویران ، چه زنان بدبخت شده . دهها و صدها هزار خانواده متلاشی !!
ولی آنچه می خواهم بگویم در مورد خود زندانیان نیست ، بلکه در مورد خانواده آنهاست ؛
هرکس از شما ، یکهزارم دیده ها و شنیده های مرا نسبت به این خانواده های مظلوم داشته باشد و اندکی حس مسئولیت و انسان دوستی ، باور بفرمایید شبها خوابش نخواهد برد . باور کنید آرامشش مختل می گردد . باور کنید وجدانش مرتب او را تلنگر میزند . فجایعی از سرنوشت خانواده ها دیده ام و شنیده ام که بسیار جای تاسفم گشته.
دوستان، ملت بزرگ ایران – به خدای لاشریک ، اگر بدانید این رژیم فاسد چه بر سر انسانها آورده و چه بر سر زندانیان آورده ؟!
کرور کرور فرزندان و خانواده زندانیان در جامعه دچار انبوه مشکلات گشته اند . نمی خواهم هر حرفی را بر زبان آورم ! باور کنید تحملش برای خودم هم که می خواهم به یادآورم سخت است . شاید نتوانم ، یعنی ظرفیتم اجازه نمی دهدکه در ذهن و حافظه ام کنکاش کنم و هر چیز رقت باری را بر زبان آورم . به خدای لاشریک ، فقر و فلاکت و فحشا اسباب مسائلی شده که مرورش هم برایم آزار دهنده است . رژیم دزد و بی آبرو کاری کرده که جامعه هر روز به فلاکت مطلق نزدیکتر میشود.
ولی آنچه مایلم از شما ملت بزرگ درخواست نمایم :
کمک به خانواده زندانیان است . به هر طریق ، به هر مقدار و به هر کس .
دوستان ، یاران ، رفقا – شما نمی دانید زندانی به هر دلیلی که گرفتار است ، ذره ای کمک به خانواده اش ، تا چه میزان روانش را آرام و او را به سمت صلاح و آرامش پیش می برد ؟! وتا چه میزان از نگرانی او نسبت به همسر و فرزندانش می کاهد؟!
دوستان خوبم ، ملت ایران –خانواده زندانیان سیاسی نیز از این امر مستثنی نیستند . آنان طی این سالها -سالهای مبارزه با ظلم و تباهی ، آنانی که برای رستگاری جامعه و نجات ملتِ گرفتار بپا خواستند – خانواده هایشان بشدت به مخاطره افتاده اند !!
دوستان نمیدانم چه بگویم ؛ فقط میخواهم به وجدان خود ، به درون خود ، به سرشت پاک خود ، رجوع کنید . یقینا بانگ درخواست مرا خواهید شنید .
امید است خانواده های زندانیان مظلوم سیاسی را نیز فراموش نکنید.
یاران همیشگی – در تهران و در بین خانواده زندانیان بزرگ سیاسی ، خانم هایی هستند که در جلسات هفتگی خود ، کمک به خانواده ها را جمع آوری میکنند . من این صحنه را در جلسه هفتگی قرائت قرآن خانواده زندانی نستوه و همیشه روزه دارِ تاج زاده در فردای رهایی از زندان مشاهده کردم. از همین طریق و یا از هر طریق ممکن دیگر و یا بطور مستقل و ناشناس(در تهران و دیگر استانها) ، می توانید قطره ای باشید برای کمک به جریان طوفنده مبارزه و خانواده مبارزین با ستمگری .
ما نیز برای تداوم استقامت زندانیان سیاسی با کمک به خانواده ها که البته بر ما منت دارند ، همراه می شویم و این جنبش همیاری را ارج می نهمیم . متشکرم.
شبکه خبری بگونه 