دكتر منوچهر هزارخاني در ماهنامه شورا در شهريور 67 زير عنوان «معناي سياسي ”فروغ جاويدان“ نوشته بود. پذيرش قطعنامة آتش بس از سوي خميني در 27تيرماه1367, خواست رژيم عراق را كه در پي صلح بود, برآورده ميكرد, امّا, از آن جايي كه هدف ارتش آزاديبخش برافكندن بنيان رژيم خميني بود, اساساً نمي توانست تخته بندشدن را در پشت مرزهاي بين المللي, كه خواست خميني بود, بپذيرد. به ويژه كه رژيم خميني همواره در تبليغاتش ارتش آزاديبخش را جزئي از ارتش عراق اعلام ميكرد و اگر ارتش آزاديبخش اين صلحي را كه همواره منادي گرش بود, ميپذيرفت, بر زمين گيرشدنش در پشت مرزها صحّه ميگذاشت و عملاً اعلام ميكرد كه با عراق در اين جنگ همسو بوده و خواست عراق خواست او را نيز تاٌمين ميكرده است.
از فرداي روزي كه خميني قطعنامه را پذيرفت, ارتش آزاديبخش دو راه بيشتر در برابرش نبود: يكي, تن دادن به صلح و تخته بندشدن, و ديگر, عمل نظامي براي نشان دادن هدفي كه در پي آن است, يعني سرنگوني رژيم خميني. معناي فروغ جاويدان اعلام همين موضع سياسي بود. از اين رو, اجراي عمليات ميبايست تابع الزامهاي سياسي باشد, نه تابع ملاحظات نظامي, يعني ميبايست به فوريت و به هر قيمت صورت بگيرد. هم چنين اين عمليات, از آنجا كه ”عمليات نظامي“ به معناي فنّي كلمه نبود, ديگر نميتوانست مثل عمليات گذشتة ارتش آزاديبخش هدف ”نظامي“ داشته باشد (مثلاً از بين بردن واحدهاي نظامي دشمن يا گرفتن اسير و غنيمت جنگي). هدف اين عمليات فقط ميتوانست هدف نهايي ارتش آزاديبخش, يعني سرنگون كردن رژيم باشد, چه به پيروزي برسد و چه نرسد… پس با قاطعيت تمام ميتوان گفت كه جنبش انقلابي ايران, در لحظة حسّاسي كه استعمار و ارتجاع براي خنثي كردنش همپيمان شده بودند, با دست زدن به عمليات فروغ جاويدان, در ميدان نبرد براي دفاع از شرف انقلاب و حيثيّت يك ملت حاضر شد و درمقابله با دشمنان مردم ايران از همة هستي خود مايه گذاشت. اين حضور انقلابي در صحنة نبرد, به عنوان نمايش درخشاني از شايستگي, غرور و افتخار ملت ايران, تا ابد در تاريخ به جا خواهد ماند.
فروغ جاويدان
عمليات «فروغ جاويدان» از ساعت سه و نيم بعد از ظهر روز سوم مرداد 1367 آغاز شد. طي اين عمليات شهرهاي كِرِند و اسلام آباد آزاد شدند و ارتش آزاديبخش طي 150 كيلومتر پيشروي و رسيدن تا نزديكي كرمانشاه. ضربهيي كوبنده بر پيكر دستگاه جنگ و سركوب رژيم فرود آورد و پس از 72 ساعت نبرد بي وقفه در شبانگاه ششم مرداد بازگشت به پايگاههايش را آغاز كرد.
مسعود رجوي, فرمانده كل ارتش آزاديبخش, در اوايل بهمن 67 در مصاحبه با «صداي مجاهد» دربارة «فروغ جاويدان» و دستاوردهاي آن گفت: “… ما در فروغ جاويدان برعكس همة فرصت طلبان و ميوه چينان, اصل را بر حفظ خودمان نگرفتيم بلكه همچون هميشه به فداي تمام عيار گرويديم, يعني ثابت كرديم كه براي رهايي خلق و ميهن, قبل از هرچيز با تمام وجود و با تمام قوا پا در ركابِ فداي تمام عيار گذاشتيم… از روز دوشنبه سوم مرداد (1367) تا پنجشنبه و جمعه, ضمن 4, 5 روز… بيشتر از 26 لشكر دشمن, حدود 19 تيپ, 2 گروه بزرگ توپخانه, 4پايگاه هوايي و شكاري, 3 گروه هوانيروز, 9قرارگاه و ستاد اجرايي موسوم به خاتم, با ما مقابله كرد. ما با حدود 150 تا 200 هزار نيروي دشمن, تمام عيار, چنگ در چنگ شديم و حدود 55 هزار تلفات وارد كرديم. همگان ديدند كه چطور لرزه به سراپاي رژيم افتاد… و طعم مرگ و سرنگوني را چشيد, آن قدر كه سركردگان رژيم باقي ماندن خودشان را به ”معجزه“يي تشبيه كردند… البته, دستاوردهاي نظامي اين عمليات كمترين دستاورد ما بود. بخش بيشتر آن, دستاوردهاي استراتژيكي و سياسي بود كه دشمن را قفل كرد و بعد از آن نگذاشت به مسيري كه ميخواست ادامه بدهد… و خميني را در بن بستي قرار داد كه ناگزير است قيمت جنايتها و جنگ افروزيهايش را بپردازد و راه فرار و خلاصي نخواهد يافت»
(نشريه اتحاديه انجمنهاي دانشجويان مسلمان, شمارة 161, 14بهمن 1367,)
بسيجِ حداكثر دشمن
خميني براي مقابله با تهاجم ارتش آزاديبخش وضع اضطراري اعلام كرد و به بسيج حداكثرِ نيرو پرداخت. رفسنجاني در نمازجمعة 28مرداد 1367 دربارة اين بسيج گفت: «130 هزار نفر در ظرف دو سه روز…“
3 مرداد 67 ـ كيهان: «كليه تشكيلات ”خانة كارگر“ در سراسر كشور تعطيل شد و كلية اعضاي كادر و كادر اجرايي آن موظّف به تشكيل گروههاي رزمي و شركت در نبرد با صدّاميان شدند.
4 مرداد ـ كيهان, «مجلس شوراي اسلامي به منظور همراهي نمايندگان با مردم و عزيمت آنان به جبهه, از امروز تا اطلاع ثانوي تعطيل شد. كرّوبي, نايب رئيس مجلس, اعلام كرد: ”با اصرار و خواست نمايندگان محترم, هياٌت رئيسه جلسة فوق العاده تشكيل داد و تصويب كرد كه مجلس شوراي اسلامي, فعلاً, براي اين كه نمايندگان در كنار رزمندگان باشند, تعطيل باشد“.
ادامه مطلب در آدرس زیر :
http://iranasrar.blogspot.fr/2014/07/blog-post_66.html
#بگونه #فروغ #جاویدان
شبکه خبری بگونه 