کمتر روزی بوده که بدون کابوس مرگ مادر یه خواب راحت کرده باشم.امروز روز تولدِ مادرِ.مادری که سه ساله و نیمه مظلومانه زیر خروارها خاک آرمیده.مادر که رفت انگار ستون خانواده ما فرو ریخت.خانواده ما بعد مادر متلاشی شد.دیگه هیچوقت گرمای خانواده رو نتونستم احساس کنم امروز اگر مادر زنده بود 47 ساله میشد.نزدیک به سه سالو نیم از اون روز شوم گذشت.پزشکی قانونی نوع مرگ مادر رو در سال 90 تایید کرد.در یک بازده کوتاه زمانی من پیگیر پرونده مادر بودم.بعد از من پدر پیگیر پرونده شد.بخاطر غیر خودی بودن و عدم پوشش خبری مناسب ما هیچ وقت موفق نشدیم به نتیجه دلخواه برسیم.تنها بحث گرفتن دیه مطرح شد که نه من و نه پدر موافق گرفتن دیه نبودیم.اون روزهای اول وقتی آقای نوروزی»نماینده اطلاعات((تو دادسرای اوین))ازم پرسید اگه قاتل مادرتو ببینی چی بهش میگی یا چیکارش میکنی؟تو فکر فرو رفتم» اگه قاتل مادر رو ببینم بهش میگم تو فقط مادرو نکشتی»تو منو»پدرمو»همه خانواده مو کشتی….
برگرفته از فيس بوك آرش صادقي
شبکه خبری بگونه 